Գէորգ ՊԵՏԻԿԵԱՆ / ԱՆՊԻՏԱՆ ԽՈՐԱԳԻՐԸ
Այդ օր, քիչ մը ուշ արթնցաւ, աչքերը անքնութէն ուռած…
Այդ օր, քիչ մը ուշ արթնցաւ, աչքերը անքնութէն ուռած…
Ես մոլորվել էի, չգիտեի` ինչպես սկսել պատարագը: Տասնութ տարվա…
– Վերջ,- ասաց Ենոքն ու նստեց հիվանդանոցի աստիճանների վրա:…
«Ես»-ը այն է, ինչին ես տիրապետում եմ» (Էրիխ Ֆրոմ)։…
– Հայաստանի վերջին գյուղն ենք ուզում տեսնել,- ձեն ձենի տված…
Կեսգիշերից հազիվ տասը-տասնհինգ րոպե անց՝ հերթապահ մասի՝ առնվազն տասը-տասնհինգ հոգով…
Երբ ցեղասպանությունից մի կերպ փրկված և երկար դեգերումներից հետո…
Մովսեսի վարքագիծը շարունակում էր անխաթար մնալ տրամաբանության և արդարամտության…
Հարգալից՝ բարև՛, բարի՛ լույս, լա՞վ եք, ոչի՛նչ, փա՛ռք Աստծո։ Այսքանը…
Հերթական ուղևորությունից նոր էի վերադարձել: Երկրից բացակայությանս ընթացքում, ըստ…
Պատերազմից հետո շեփորները լռում են և մնում է իրական կենցաղը:…
Խնձորը, մի փոքրիկ, անմեղ խնձորը, ուզում եք ասել՝ մա՞րդ…