ՍԱՀՆԱԿԸ/ Շնորհիկ ՇԱՀԻՆՅԱՆ
Ձեղնահարկի դուռը չէր բացվում: Տանիքը փլփլված՝ մի կողմի վրա թեքվել…
Ձեղնահարկի դուռը չէր բացվում: Տանիքը փլփլված՝ մի կողմի վրա թեքվել…
Հովհաննեսը բամբակե հաստ, հնամաշ բաճկոնն առավ ուսերին, երեկ, էս տարի,…
Կրակահերթը զարկեց ձախ թևին: Առաջին փամփուշտից ստացած ցավն այնքան…
Խումբը հետախուզությունից էր վերադառնում: Հակառակորդի կրակի տակ դեմարկացիոն գիծն…
Վաղուց էի մտմտում հայհոյախոսության հաղթարշավն ու նրա արատը պարսավել:…
Հայելին Ժամանակ է գալիս, երբ հայելու առջև հասկանում ես, որ…
Անունը Գևոր էր: Դե, բոլորն այդպես էին կանչում, չնայած ծխամատյանում…
Նորադարձ հավատացյալները հավաքվել էին քաղաքի ծայրամասի թաղամասերից մեկում և…
Չարթնացավ: Արթնանում են քնից: Բացեց աչքերը, որ մի երկու…
Այդ օր, քիչ մը ուշ արթնցաւ, աչքերը անքնութէն ուռած…
Ես մոլորվել էի, չգիտեի` ինչպես սկսել պատարագը: Տասնութ տարվա…
– Վերջ,- ասաց Ենոքն ու նստեց հիվանդանոցի աստիճանների վրա:…
«Ես»-ը այն է, ինչին ես տիրապետում եմ» (Էրիխ Ֆրոմ)։…