Tag: Հրաչօ

Հրաչ Մաթևոսյանին մենք կորցրինք մեկ տարի առաջ, բայց ամեն անգամ…

Անկախության ծառը դեռ չծաղկած՝ ճարպիկները կարողացան բերքն իրենցով անել: Ծառ…

«Աստծու տված մարդուն ու նրա գլուխը չենք պահում, պահում ենք…

Ի՞նչ մնաց Աստծո տվածից, քո լեն ու բոլ ունեցածից ի՞նչ…

Հազար տարի առաջ, հազարից էլ հազար ու էլի հազար տարի…

…Եվ եկավ ժամը, և եկավ պահը, որ պիտի մարդ նայի…

– Ջրերը բարակում են…- Բառերը՝ ձայնով, պատկերով, սրտիս երեսով սահում…

…Զգում եմ, որ դաժան վերնագիր է: Ծնողներիդ, նախնիներիդ ողորմի են…

Մի՞թե մարդու կենսագրությունն ավարտվում է նրա մահով: Լևոն Անանյան Արդեն…

Ու նա՝ անտեր-անտիրական Գրիգոր Սուրմենյանը, զարմացավ, զարմանքից ապշեց, ապա կասկածեց…

Մարդ ես, թե կարոտել ես հեքիաթների, ճանապարհ ընկիր, ամեն տեղ…

Լևոն Խեչոյանի բերանում լեզվահող էր Խաղաղ հոգի էր: Ջավախքի բարբառ…

Ասել են, լսել եմ` խոսքը լրիվ կասեն, ասվող բառը կասեն,…