Տիգրան ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ / ԱՂՋԻԿ–ՏՂԻ ՔԱՐԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ՀԱԶԱԽԱՉ
Այս ի՞նչ կրակ էր զիս այրեց, Կամ ինչ խաւար, որ…
Այս ի՞նչ կրակ էր զիս այրեց, Կամ ինչ խաւար, որ…
Ափսէներուն վրայ զետեղած չիրերը վեր ու վար կը շրջէր Լուսէ։…
Սերը աշխարհը միշտ կանաչ պահող մեծագույն ուժ է, տիեզերական ընծայում։…
Ձմեռվա մի ցուրտ օր զանգեց Սիփան Շիրազը, թե. –…
– Պատմի՛ր,- խնդրում եմ պապիս,- ինչպիսի՞ն էր քո Ալեքսան…
«Չնչին, ինչպես Արարատին նետած քար Ինչպես անհաս Արարատին նետած քար…»:…
«Պազիկի» երկփեղկանի դռներն իրար վրա եկան, և ետևից ցցված խողովակից…
Արթնացավ լուսումութին: Արդեն տևական ժամանակ չէր կարողանում չորս ժամից ավելի…
Բանաստեղծ ընկերոջս՝ Արմեն Մարտիրոսյանի հիշատակին – էս որտեղի՞ց հայտնվեց: Ջուլիան…
Երևանում եմ: Երկու ննջասենյակ, հյուրասենյակ, պատշգամբ, փոքրիկ խոհանոց ու…
Արթնացավ ու գնաց զուգարան՝ որոշակի տարիքում անհրաժեշտություն է, զարմանքով նկատեց,…
Նրա ծնունդը, ծմակի կուրծքը խրված նրա առաջին ճիչը հրաշալի իրադարձություն…