Tag: Հրաչ ԲԵԳԼԱՐՅԱՆ

Արևի դեղին հյութը ծորացել, լցվել էր հատակին ու կեսօրվա մեջ…

Մեր քաղաքում գարունը նախ գալիս է վախվորած: Գլուխը ներս է…

  Ինքնամեկուսացված եմ: Առավոտ վաղ բացում եմ լուսամուտը, և ներս…

  Դիպուկահարի գնդակը սուլոցով անցնում է ականջիս կողքով, ու ես…

  – Քո մահվան օրը ես ի՞նչ ասեմ մարդկանց, ի՞նչ…

    Ցայգալույսի սյուքից լիճը սրսփաց տղամարդու առաջ անսպասելի մերկ…

Խուրձը շալակին՝ նստել էր առվի եզրին ու հայացքն ուղղել էր…

Ձայնապնակի բեկորն ընկած էր ձյան մեջ: Նոր եկած ձյունն սպիտակ…

Լեռնաշխարհում գարունը գալիս է հազար նազերով: Դաշտում արդեն շոգ է,…

Նա տնքալով շտկեց մեջքը, ձեռքերը դրեց գոտկատեղին, սեղմելով ձգեց ուսերը…

Օդը փուխր էր, հողը` քարոտ: Ընկուզենու արմատները քարերին խաբելով, նրանց…

– Հուշի՛կ, էդ ի՞նչ ես անում,- թոռան գլխավերևում կանգնում է…

Ելի՛ր, Սերո՛բ, քյասիբի՛ ճրագ, զորն անզորին կերավ,-Գոքորը կանգնել էր սեփական…