Գրիշ ԴԱՎԹՅԱՆ / ԳԻՆԵՁՈՆ

Սիրտս՝ որպես սիրո սկիհ, սերս մեջը՝ հիր գինի,

Բարձրացնում եմ լի գավաթս, իմ ժողովուրդ հայրենի:

Նավասարդի նվիրական ավանդներով սրբեղեն

Ես խմում եմ քո կենացը մաղթանքներով հրեղեն:

Ավերաբեր ի՛նչ ամպ ու զամպ քո ճակատին բախվեցին,

Դու տոկացիր հանց դյուցազուն թուր-կեծակի սասունցին,

Որ մեկնեցիր ձեռքդ հզոր ու խավարի ընդմիջից

Պինդ բռնեցիր արեգակը,

Խիլ խլեցիր արեգակը,

Շանթ շորթեցիր արեգակը հաղթանակով սխրալից:

Ու պիտ գամես արեգակը Արարատի գագաթին,

Նոր կյանքի նոր ոգով զեղուն քո արփը հրային:

Սիրտս անկեզ, վառ մորենի, սերս ճյուղին՝ անհանգ բոց,

Ես խմում եմ սուրբ կենացդ, իմ հայրենի ազգ հայոց։

One thought on “Գրիշ ԴԱՎԹՅԱՆ / ԳԻՆԵՁՈՆ

  1. Վերեվում տպված <> խորագրով բանաստեղծությանս հետեվյալ տողի վրիպակը ճշտել․
    Վրիպակով․- Նոր կյանքի նոր ոգով զեղուն քո արփը հրային:
    Ճշտված․- Նոր կյանքի նոր ոգով զեղուն քո արեվը հրային։

Գրեք մեկնաբանություն

Ձեր էլ․փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են * -ով։

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.