Վալերի ՊԱՐԱՆՅԱՆ

ԱՆՎԵՐՆԱԳԻՐ

Հյուր էր ծովին:
Մայրամուտ էր ու փոթորիկ:
Հորիզոնը՝ սև՞, թե՞ կարմիր:
Արեգակը՝ նռնակարմիր:

Հարցդ ասա, ո՛վ դու հեգ հյուր,
Որ մեր թևին քեզ հասցնենք
տիեզերքի
գաղտնախորհուրդ
ակունքներին,
Ծեծում էին ծովաժայռը
ալիքներն ու
ծորունք, ցայտունք

հասնում էին
քուրմ աստղերին.
Սգակիր մոր հարցն է հարցս,
Կա՞ պատասխան,
Թե՞ այն դուրս է տիեզերքից…

Մայրամուտ էր ու փոթորիկ:
Սգակիր մոր սև՞, թե՞ կարմիր՝
Ծովը սուզվող արեգակի՜
ուսից ընկած
Նռնակարմիր
շալն էր իջնում հորիզոնին:

Շատ էր տխուր:
Հյուր էր ծովին…

Գրեք մեկնաբանություն

Ձեր էլ․փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են * -ով։

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.