Նորից գարունը ծաղկեց սիրուն,
Ծառ ու ծաղիկ հագան
Նրբին իրենց շորերը կանաչ,
և ծաղիկները՝ ասես
բույսի մանուկ տեսակ,
Դուրս են վազում դեպի
Բակ…
Մեղվիկն ահա օրորվում է
ծաղկի գլխին, գործն օր օրի
ծաղիկների բույրի
հետ ավելանում է:
Չի հասցնում մեղվիկն
Մի ծաղկից կշտանալ,
Երբ հանկարծ մյուսն է բացվում
և այսպես մի ողջ օր,
գլխապտույտ օրորվելով,
ծաղկի բույրից արբեցած
տուն է գալիս մտամոլոր
մինչ մյուս օրվա վերսկսվող
հրաշքների արարող,
ծաղկաբույրով լեցուն
գարնան լուսաշող մի առավոտ…
