Ալիս ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ / «ՆՈՐ ԳԻՆԻՆ ՊԵՏՔ Է ՆՈՐ ՏԻԿԵՐԻ ՄԵՋ ԱԾԵԼե

Ինչպես ազգին վերաբերող շատ ու շատ հարցերի, այնպես էլ ծննդյան օրից սկսյալ հայ երիտասարդի մասին Րաֆֆու հետազոտությունները դեռ ոչ ոք հերքելու փորձ չի արել՝ բացառությամբ իր ժամանակի մեկ-երկու անհամոզիչ ձայների: Նա զգուշացրել է, որ զորօրինակ՝ մեզ պետք չեն այն երիտասարդները, «որ ոչինչ չեն կարդում, ոչ մի ժամանակակից հարցով չեն հետաքրքրվում, ուտում են, խմում են, քնում […]

ԱՂԱՍԻ ԽԱՆՋՅԱՆԻ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԱՐԽԻՎԱՅԻՆ ՎԿԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ* / Հովհաննես ԶԱՏԻԿՅԱՆ

Մենք կարողացանք ազատվել սուլթան Համիդից, բայց չենք կարող ազատվել Բերիայից: Ե. ՉԱՐԵՆՑ 1936 թ. հուլիսին գումարվում է Անդր­երկկոմի ԿԿ բյուրոյի նիստ, որին մասնակցում էր նաև Խանջյանի գլխավորած ՀԿԿ պատվիրակությունը: Բյուրոյի նիստում ելույթ է ունենում Աղասի Խանջյանը: Զեկուցելով ՀԿԿ ԿԿ կատարած աշխատանքների մասին՝ նա ընդունում է, որ Հայաստանի ԿԿ-ն թույլ է տվել սխալներ և համաձայնում է […]

Ալիս ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ / ԺԱՄԱՆԱԿԸ ԿԱՆԳ ԱՌԱՎ ՄԻ ՊԱՀ ՈՒ ԵՏ ՆԱՅԵՑ

Իսկ մենք կարծում էինք, թե ժամանակը միշտ դեպի առա՞ջ է նայում: Եվ շտապո՞ւմ է ինչ-որ տեղ: Ահա նա որոշում է կանգնել մի պահ, ընդհատել իր հևիհև վազքը պատմության մեջ ու ետ նայել: Զարմանում է՝ ո՞ւր էր այսքան շտապում, երբ սերմնացանն անգամ իր գործի որոշ մասը ավարտելուց հետո մի պահ հայացքով ընդգրկում է իր վարած, ցանած […]

ԾՈՎԻՑ  ԾԱԳՈՂ ԱՐԵՎԸ / ՀԱՍՄԻԿ ՀՄԱՅԱԿՅԱՆ

«Գրական թերթի» արխիվից (Առասպելաբանության հետքերով) Արևի պաշտամունքը սկիզբ է առել Հայկական լեռնաշխարհում վաղնջական ժամանակներից և հարատևել է հազարամյակներ շարունակ: Այս երևույթի հնագույն նյութեղեն վկայություններն են ժայռապատկերներում հանդիպող արևի զանազան պատկերումները, բրոնզեդարյան ժամանակաշրջանի դամբարաններից հայտնաբերված ամենատարբեր պաշտամունքային իրերը: Մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում ժայռափոր կոմպոզիցիոն սյուժեներում արևի մարդակերպ աստվածությունների կերպարները՝ կենդանիների և արեգակի երկրաչափական պատկերների ուղեկցությամբ: Այս […]

ՆՍՏԵՆՔ ՈՒ ՍՊԱՍԵՆՔ… / ԱՆԱՀԻՏ ՍԱՀԻՆՅԱՆ

Տպագրվել է   #4 (2923) 15 փետրվարի 2008 թ., Գրական թերթ Գուրգեն Խանջյանի «Լուր չկա» գրքում ներկայացված հերոսները ժամանակակից հայ երիտասարդներ են: Պատմվում է առաջին դեմքով: Գլխավոր հերոսը նկարիչ է, զբաղվում է նկարչությամբ, թեև ծնված չէ նկարչության համար: Վաստակում է իր հացը, ընդամենը. ավելին չի էլ ուզում: Նկարում է առանց ներշնչանքի, առանց ոգևորության, փառք չակնկալելով: Թեև […]

ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԱՐՎԵՍՏԻ ՀԱՄԱԴՐՄԱՄԲ / Վարդան ԴԵՎՐԻԿՅԱՆ

Գրքի ձևավորումը և ընդհանրապես գրքարվեստը հավասարապես կարևորվում է թե՛ գրական ստեղծագործության ընկալման և թե՛ արվեստագիտության տեսանկյունից, քանի որ մի շարք դեպքերում ընթերցողի մտապատկերում գրական տեքստին զուգահեռ ձևավորվում է տվյալ հերոսի կամ տեսարանի պատկերը, որով գրական հերոսին մենք պատկերացնում ենք ոչ միայն ըստ գրվածի, այլև համաձայն այդ թեմայով ստեղծված նկարի: Գրքի ձևավորումը լինելով գրական տեքստի պատկերային […]

«ՉԱՐԵՐԸ», ՈՐՈՆՑԻՑ  ԼՈՒՅՍ Է ԲԽՈՒՄ / ՄԱՐԻԱՄ ՇՈԼԻՆՅԱՆ

Ֆ. Նիցշեի ստեղծագործություններում ընդհանրապես և «Այսպես խոսեց Զրադաշտը» աշխատության մեջ մասնավորապես շատ հաճախ է խոսվում «առաքինիների» մասին: Դրանք այն երեսպաշտ փարիսեցիներն են, որոնք կարևորում են կեղծ ցուցադրականը՝ տպավորություն ստեղծելու նպատակով, այնինչ իրականում շատ հեռու են առաքինությունից: Այդ նրանք են, ովքեր կարող են իրենց ձեռնտու կարծիք ստեղծել կամ ուղղություն տալ հասարակական կարծիքին, ովքեր «ավանդապաշտ» են, «բարոյական», […]

ԱՆՑՅԱԼ ԿԱՏԱՐՅԱԼԻ ՆԵՐԿԱ ԺԱՄԱՆԱԿԸ / Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ

Հայ գրականությունը հարուստ չէ լավ վեպերով, ի տարբերություն քնարական ժանրերի, բայց ավելի հարուստ է, քան մեր դրաման: Այս անհամապատասխանությունը թերևս կարելի է հայերիս հոգևոր կերտվածքով բացատրել, որում գոյի ընկալումն ունի պոետական խոր արմատներ: Նա խոհա-զգացմունքային երգ է` ոչ երգեցողություն, և Share on Facebook

ՀԱՅԵՐԵՆԻ ԽԼԱՑ(Վ)ՈՂ ԱԿԱՆՋԸ / Ալեքսանդր ԹՈՓՉՅԱՆ

1962թ., հարավսլավական Բլեդ քաղաքում տեղի էր ունենում շախմատային մրցույթ, որին մասնակցում էր նաև Տիգրան Պետրոսյանը, թերևս դա էր պատճառը, որ հայկական մամուլը առանձնահատուկ ուշադրություն էր հատկացնում այդ իրադարձությանը: Մրցույթը հրճվանքի բազմաթիվ պահեր պարգևելով Share on Facebook