Գևորգ ԽԱՉԱՏՈՒՐ

Գնչուները գնացին Գնչուները հենց որ տեսան Մենք էլ անկախ մնացինք, Իրենց եղած-չեղածն առան Եվ սուսուփուս գնացին: Ամեն գնչու ծնված օրից Ե՛վ գուշակ է, և՛ անկախ.- Ու լավ գիտե, թե որտեղից Երբ հեռանա անհապաղ: Եվ գնչուհուց հայն առաջին Երբ երգելով փող խնդրեց, Չհավատաց նա իր աչքին, Տվեց մանրն ու խորհեց. – Թե սկսեց հայը մուրալ` Էլ […]

ԱՌԱՆՑ ԺԱՄԱՆԱԿԻ ԿԱՄ ԵՐԵՎԱՆԻ ԺԱՄԱՆԱԿՈՎ / Նորայր ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

1. Դրախտի դուռը ծիրանի ծառից է, դուդուկի նվագը արտագաղթից է: Այդ երկրի հողը էն հին կավից է, հողի ծաղիկը թափառող թախիծ է: 2. ԵՐԿՏՈՂ Այս նամակը բովանդակություն չունի, որովհետև աղավնին սովից կտցահարել էր չորացած թանաքը: Դրանից երկինքը կապտել էր, աղավնին` ճերմակել, հողը` սևացել: Իսկ դռան վրա գրված էր` զգո՛ւյշ, չարթնացնե՛ք, ներսում քնած է վերջին նժդեհը, […]

ՅՈՒՐԻ ՍԱՀԱԿՅԱՆ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ, մանկագիր ՅՈՒՐԻ ՍԱՀԱԿՅԱՆԻՆ ծննդյան 80-ամյակի առթիվ «Գրական թերթը» միանում է շնորհավորանքին ԱՆՈւՇ ԱՆՈւՆՆԵՐ Մայրիկն անուշ անուն է, Մ Ա Յ Ր Ե Ն Ի Ն՝ է՛լ ավելի: Հայրիկն անուշ անուն է, Հ Ա Յ Ր Ե Ն Ի Ն՝ է՛լ ավելի: Անունները այդ անուշ Մեզ հետ աճում, բարձրանում, Քաղցրանում են […]

Արտեմ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

ԱՆՑԱԾ ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՀԱՅՏՆՈՒԹՅՈՒՆ 1 Երեկոյան, դեռ գիշեր չեկած, ծանր երազներ են ժամանում, անտեր, գզգզված, ասես ծանր լուրեր ռազմաճակատից, որին սովոր ենք այսքան տարի, չկար երազի այն թեթևությունը, որ մանկություն էր կոչվում՝ Ստեփանակերտի մեր այգու հետ ձուլված, որի համար ասես ծնվել էինք ճիշտ ժամանակին, ազնիվ խաղերի դոփապարում, և ամեն մի ճիչ, այգու խորքից եկող (գիշերվա թանձր […]

Մանվել ՄԻԿՈՅԱՆ

Մարդ-ստվերը Նա քայլում է փողոցով՝ մտազբաղ ու սևեռված, անպատասխան հարցերի ու տագնապների ալիքը չտեղավորելով հոգու ներսում, իսկ ստվերը հետևում է իրեն, հետապնդում համառորեն, քանզի այդպես է կամենում իր համար ոչինչ չարժեցող արևը: Հետո տագնապների ալիքը դուրս է հորդում իրենից, խառնվում ստվերին, որը խտանում է՝ դանդաղեցնելով նրա քայլերը: Ստվերը մոտենում է, ձուլվում մարդուն, ով այդպես էլ […]

Հուսիկ ԱՐԱ

Դրախտ և դժոխք Ի՞նչ պիտի ասեմ այնտեղ` երկնքում, որ քե՞զ էի շփոթել Աստծու հետ երկրի վրա. ու պիտի դատե՞ն ինձ: Իմ ընկերոջ փոխարեն սիրեցի քեզ` ինչպես իմ անձը, որովհետև իմ մերձավորը դու ես: Երկնքի նմանությամբ ու երկրի և ջրերի մեջ եղածների մաքրությամբ քեզ կուռք սարքեցի: Որպեսզի զուր տեղը չտամ մեր տեր Աստծու անունը, ես ամեն […]

Վահան ՍԵՎԱՆ

ՕՏԱՐՈՒԹՅՈՒՆ Օտար երկիր և քաղաքներ, օտար վայր, Ուր զգում եմ ինձ մոլորված ու շվար: Օտար դաշտեր, օտար գետեր, օտար ծով- Փխրուն սիրտս լցնում են ծով կսկիծով: Օտար խոսքեր, կանայք` օտար և անշուք- Չկա սիրո հարազատ շունչ ու շշուկ: Ուրվական եմ քաղաքներում այս շքեղ- Որոնում ու ինձ չեմ գտնում ոչ մի տեղ: Չկամ, չկամ ես այսուհետ […]

Սուրեն ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ

Բարության տիպար Իմ թոռնուհի Իզաբելլային Դու հեքիաթային աղջիկ ես բարի, Քո խառնվածքով խորունկ ու արի, Իմանաս ոնց եմ սիրում, պաշտում քեզ, Այդ գիտեն միայն Արարիչն ու ես: Երբ դու տխուր ես, ես էլ եմ թախծոտ, Երբ դու ժպտում ես, օրն է արևոտ: Այս գայլ աշխարհում, այս մութ աշխարհում Ծով բարություն է քո դեմքից ծորում: Պարտիզպան […]

Ժաննա ԲԵԳԼԱՐՅԱՆ

«ՓԱԿԱԳԾԻՑ ԴՈՒՐՍ» շարքից Քայլերս այնտեղ եմ ուղղում, ուր ամեն ինչ անսովոր է ինձ համար: Տարօրինակ է՝ այսքան ժամանակ լողում ենք անորոշությունում ու չենք խորտակվում: Հայրենիք, միակ ձգտումս կերպարդ աղավաղումից փրկելն է: Մտքերս կախվում են հուշերի պարանից` ծայրից ծայր, իրականում ես ներկայում չեմ, կամ այնքան եմ այնտեղ, որքան քեզ համար ընկած տղաները: Ուրվական եմ, թափառում եմ […]

Գառնիկ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

*** Դու բանաստեղծ ես Տիրոջ կամոք, Խորունկ հոգի ես, լույսի ճաճանչ, Կապույտ թռչուն ես ու թռչող գորգ, Բերկրանքի կոհակ, կարոտի կանչ: Վայրի ծաղիկ ես, ցող սարսռուն, Փխրուն թախիծ ես, խնդության բոց, Արբունքի ճիչ ես, գութի թրթիռ, Ձյունեղեն կատար, աստղի զնգոց: Հավատի վեմ ես, հույսի բողբոջ, Հույզի, երազի, սիրո շաղախ, Հողմի շառաչ ես, հրեղեն շանթ, Հավերժի […]

Համլետ ԿԱՐՃԻԿՅԱՆ

Այս տարվա ձմեռը Ձմեռն իսկապես համը շատ հանեց, Ձմեռն իսկապես նմանվեց նրանց, Ովքեր պաշտոնի, դիրքի բերումով, (Նաև անպաշտոն, նաև առանց դիրք), Թմբկահարում են (միևնույն հանգով) Իրենց կարիքը, վաստակը իրենց, Իրենց չարիքը, բարիքը իրենց, Եվ այն էլ հանո՜ւն հասարակության… Ձմեռն իսկապես նմանվեց նրանց, Ովքեր միալար, ովքեր ձանձրալի, Իբր թե կարգով բնականության, Իբր թե հանուն բանականության, Իրենց […]

Անուշ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

ՀՐԵՇՏԱԿԸ ՍՐՏՈՒՄ Անտիկ իրերի առևտրական Իոսիֆն Ամուսնացավ հարուստ վաճառականի դուստր Սիրան Բեժանովայի հետ, Եվ հայ մշակույթը աշխարհին Տվեց քեզ` օ՜, Փարաջանո՛վ Սարգիս, եղբա՛յր իմ հեգ… Թիֆլիսյան, մանթաշովյան շարքերի խորշերից հորդում էին գույներ, բույրեր և հնչյուններ ապշեցնող… Լավագույն քո նկար-կադրերը վերարտադրում են հուշերը մանկության… Թիֆլիսի ազգային լոսկուտներից կազմված կարպետը քոնն էր ընդմիշտ: Դու ոսկերիչ, վաճառող, նկարիչ […]

Բագրատ ԱԼԵՔՅԱՆ

ԵՎ ԼԵՌԸ ԽՈՍԵՑ Թագն իմ արյունի Քո փառքն է, երկիր, Քո շնչով հասա Կատարն իմ անծիր: Գերեզմաններդ Տեղահանվեցին, Բայց քո մեջ է քո Տունդարձը, ասին: Թե լեզուս կտրեն` Հոգուս կերևաս. Դու հավերժի մեջ Ծագող արգակ: ԱՆ ՆՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Այնպես կուզեի` Ձեր նման շքեղ… Տքնել, արարել: Բայց, աստված չանի` Մահն իմ նմանվի Ձեր մահին չտես: * * […]

ՕՐ ԱՊՐԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ/Արարատ Մկրտումյան

Գյումրու «Բեռլին» հյուրերի տան սրահում բանաստեղծ Արարատ Մկրտումյանի 60-ամյակին նվիրված ցերեկույթ էր: Բանաստեղծին, նրա տեսակին ու ստեղծագործությանը վերստին առնչվելու անհրաժեշտությունն էր Նրա անունով հավաքել բոլորին. գրչակից ընկերներին, պոեզիան գնահատողներին, պարզապես ընկերներին ու հարազատներին: Ներկաները սրտի և գնահատանքի խոսքեր ասացին, հիշեցին Պոետին, խոհեր կիսեցին ու բարձրաձայնեցին նրա բանաստեղծություններից: Պակասող Բառ կար, բայց առավել մի թախիծ… 88-ի […]

Ռազմիկ ԳԱԼՍՏՅԱՆ

*** Երբ վտանգված է Հայրենիքը քո` Դու լցվիր ահեղ այն ոխերմությամբ, Որ ունի ջուրը, երբ ճամփան փակում Եվ ստիպում են լիճ դառնալ մի նոր… Երբ վտանգված է Հայրենիքը քո` Դու լցվիր ահեղ ու բիրտ խևությամբ, Որ կրակն ունի, երբ որ փորձում են Մարել կիրքը իր` ջրի՜ բռնությամբ… Երբ վտանգված է Հայրենիքը քո` Դու լցվիր անհուն […]

Էդվարդ ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆ / ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ  ԽԱՆՈՒԹ

ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ  ԽԱՆՈՒԹ (շարք) Հանրախանութում բացված պատերազմի բաժնում վաճառվում են նորաձև տարբեր պատերազմներ՝ ընտանեկան, ազգամիջյան, միջանձնական, ներանձնական նաև միջմայրցամաքային, տեղական, գլոբալ, հրթիռային, կարճաժամկետ ու երկարաժամկետ, կայծակնային, քիմիական, թանկ են վաճառվում ատոմայինը, բիոլոգիականը, իսկ ամենաթանկը՝ միջմոլորակայինը: Խանութի առջև հսկա հերթ է, վաճառողուհին՝ երկարոտն, կարճազգեստ, բազմագույն եղունգներով՝ գեղեցկուհի, որի ժպիտն իսկը Ջոկոնդայինն է: Շատերը եկել են աղջկա համար: […]

Նորայր ԵՆԳԻԲԱՐՅԱՆ

ԱԶԱՏԱԿԱՆՆԵՐԻ ԵՐԹԸ … և դուրս էին եկել ազատականները բողոքի երթի- անտանելի էր այլևս որևէ պարտադրանք. «Պահանջում ենք խղճի ազատություն- ուզում ես` ունեցիր, չես ուզում` մի ունեցիր»,- բղավում էին նրանք: ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐ Բարդ ժամանակներ ենք ապրում- խելոքներն ընտանեկան բյուջեներում նախատեսում են տող. «Պատերազմական շրջանի ծախսեր»: ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ Լավ են պետության գործերը, վատանան` կդիմի ժողովրդին. «Ինձ հայրենի՜ք կոչիր»: ԱՐՏԱԳԱՂԹԻ […]

Ելենա Վիկոլ

Մոլդավ բանաստեղծ Ելենա Վիկոլը (ծնվ. 1950 թ.) «Հայրենիքի աչքերը» գրքում հանդես է գալիս որպես քնարական մանրապատումների (սպիտակ ոտանավորների) հեղինակ: Ճանաչված բանաստեղծ Սերգեյ Սմիրնովը «Երկու խոսքում» նշել է. «Այստեղ չկան հանգավորված տողեր, սակայն բանաստեղծը, ինչպես ինձ է թվում, վստահաբար ապացուցում է, որ աշխարհի բանաստեղծական ընկալումը և ճշմարիտ պոեզիան գոյություն ունեն և մեզ վրա ներգործում են իրենց […]

Շողեր ՍԻՐՈՒՆՅԱՆ

Լեթարգիա Համոզված էին, որ հենց այդ բազկաթոռում է Ծրագրվում առյուծի աշխարհացունց ցատկը. Ցատկ էր բազկաթոռի մեջ, և լեթարգիկ երանելի նինջ. Եվ «Նորին Մեծության» հռչակավոր լեթարգիայի շուրջը Գամվեցին տարիներ, պաշտամունք՝ Սպասումի քարացած շնչառությամբ. Ժամանակն անգամ չէր հանդգնի խռովել նինջը, Չկանոնակարգված քուն՝ անքննելի, Որ անցման շրջան է կոչվում, Եվ ո՞վ կհանդգնի որոշել նրա չափերը, Եվ տարածությունը. Հավերժական […]

ՆԱՆԵ

*** Առավոտ վաղ է. Կյանքի դժվարը Դեռ չի շուլալվել Օրվա նորաքայլ ու քնատ երթին- Ճախրող գույներ կան դեռ հորիզոնի Փեշերին ծածան, Ու ոսկեման է օդը թափանցիկ… Արթնանալ մեջն այս երգ-առավոտի Ու չլինել հանց իր լույսն ու արփին Անհնարին է… Ու երեկվանը, օրերը անցած, Հիշել չեմ ուզում. Նոր օրը գուցե ժամերն իր անցնի Հրաշքի՞ միջում… Բայց […]