Սերժ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Աղբյուր Գայի հեռու հեռվից, խոնարհվեի ակիդ, Եվ ջրերիդ մովը լցվեր իմ մեջ, Նորից խենթանայի հոտից ծիլ ու ծաղկի, Ցոլանք տայի քեզ հետ խոտերի մեջ: Ու մեն-մենակ գայի ու նստեի նորից Արտասուքիդ ցողով թրջված քարին, Գլգլոցդ կանչեր ինձ Աղավնաձորից, Վրնջոցը կանչեր Ծծքար սարի: Գլգլոցդ կանչեր ինձ կարոտի ճիչով, Տաներ, զմրուխտներդ ինձ հագցներ, Լույսի միջով տաներ, ծիածանի […]

Կարինե ԱՇՈՒՂՅԱՆ

Հմայագիր մայրերեն Երկարարև լինես, ազատ ու պարզերես, մինուճարս, տղաս, և թող կանաչ-կարմիր, խինդով ու անձանձիր անցնի ամեն օրդ, թող զորանա զորդ, միշտ աջ կտրի թուրդ, քո ժողոված հողը դառնա ծիլ-ծիլ ոսկի, թող երբ չոր փուշ բռնես՝ ձեռքերիդ մեջ ծաղկի, և գազաններն անգամ քո դեմ թող մարդանան, թող աչթերդ միշտ չոր և կայծկլտուն լինեն, թող օրհնանքը […]

ՀՌԻՓՍԻՄԷ

*** Դուռս մի՛ թակիր, Գաբրիե՛լ հրեշտակ, Մեկ է, ես հարսի շորեր չեմ հագել, Այսօր հագուստս նռան գույն ունի, Քամու պես ես դու իմ դուռը թակել… Մենակ կանայք հին կողպեքներ ունեն, Վարագույրները թանձր են ու վառ. Գաբրիե՛լ, ասա՛ ինձ, ես ո՞ւր թաքցնեմ Իմ հիացումի պեգասին համառ… Նա մի պոետ է` ոսկեղեն բառի, Չի թողնում մնամ ես […]

«Անհայտ» բանաստեղծուհու հայտնությունը. Էլիչկա ՓՈՍՏՈՅԱՆ

Առայժմ հեռակա մեր ծանոթության միջնորդները իր երկվորյակ թոռնիկներն են` Երևանի Մովսես Խորենացու անվան համալսարանի իմ ուսանողուհիներ Անուշն ու Քնքուշը: Նրանք ինձ նվիրեցին «Հիշողության հուլունքաշար» գրավիչ խորագրով գիրքը. «Մեր տատիկն է գրել,- ասացին հպարտությամբ,- նա հինգ գրքերի հեղինակ է»: Խոստովանեմ` «նվերն» ընդունեցի թերահավատությամբ: Մեր օրերում քիչ չեն գրամոլությամբ տառապող մարդիկ, ովքեր շքեղակազմ ինքնահրատ իրենց «գրքերը» պարտադրում […]

Մանվել ՄԻԿՈՅԱՆ

Խառը երազ Ես քայլում եմ ծաղկապատ հովիտներով, մոռանում ժամանակի ու տարածության զգացողությունը: Հանկարծ ճեղքվում է հողը, փախչում ոտքերիս տակից, և ես հայտնվում եմ խառնիճաղանջ բավիղներում: Նայում եմ ներքև՝ անդունդ է, նայում եմ առաջ՝ թեք ու սորուն մանրաքարերով մի արահետ է, որով ստիպված եմ քայլել՝ մինչև հասնեմ լեռան գագաթը: Սայթաքում եմ և վերջին պահին բռնում ինձ […]

ԼԻԼԻԹ

ՄԱՐԻԱՄ Որդեգրիր դեմքս, Մարիամ, Եվ մարմնիս կաղապարը Ջարդիր, Թող հոգիս մնա որպես Վերընձյուղված տերև… Փորձության դավը Շրջակալել է մեզ, Ջարդիր, ջարդիր, ջարդիր… Ինչ-որ բան մարդկանց մեջ Հեղձուկ, թավալգլոր, Կարծես ոսկոր լինի, Կանգնել է կոկորդում Ու դարձել կիսատ ճիչ, Ծռմռված ժպիտ Ժամանակի փառակալած Շուրթերին… Որդեգրիր դեմքս, Մարիամ, Որդեգրիր բոլոր նրանց, Ովքեր անձրևից հետո Քայլում են ճղճիմ […]

Կորյուն ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Ամբողջ մի կյանք ինձ քիչ եղավ, Հասկանալու` ով է մայրը, Այդպես էլ իմ նեղսիրտ մտքին Հասու չեղավ` ով է մայրը. Տիեզերքի դարպասները Փակ մնացին իմ առջև, Ուշ հասկացա, որ դուռն Աստծո Սուրբ պահողն է մայրը… ԱՄԵՆ ԱՍՏԾՈ ՕՐ Ամեն Աստծո օր «Մայր» բառը իմ մեջ Լուռ մրմնջում եմ Հայրական իմ հին Տունը հիշելիս, Սահմանի եզրով […]

ԵՂԵՐԵՐԳ. Եղիշե Չարենցին /Ալբերտ ՄՈՒՇԵՂՅԱՆ

Չարենցը կարմիր այն մուժը վանեց, Երբ սթափ հոգով նայեց նա իրին, Մեր հավաքական ուժին դավանեց, Ու վերածնվեց երկիր Նաիրին: Երբ որ հղացավ «Գիրք ճանապարհի»-ն, Հասկացավ, ի՜նչ ենք ճամփին կորցըրել. Ազգեր են լծել սին գաղափարին, Ազգայինն անգամ ձև են դարձըրել: Նա իր Պատգամը ազգին պատգամեց` Դու միշտ իմաստուն, բայց ոչ միշտ խելոք. Թե անգամ ինքը`Փրկիչն էլ […]

Սամվել ԿՈՍՅԱՆ / ԽԱՂԱԴՐՈՒՅՔ

1. Ո՞ւմ մեղքն է շատ և ումը` քիչ, ում պարտություններն են արդարացված, ում հաղթանակներն են փուչ ու ոչինչ և ում վերքերն են դեռ չփակված: Ահա սկիզբը, վերջն իր դուռը դեռ չի գտել, քայլերը շարունակում են ծուղակներին, հաղթողները սատանային մտերմացել, ժեռ քարեր են նետում պարտվածներին: Պարտվածների մոտ են քարերն արդեն, ո՞վ ուժ ունի, սակայն, դրանք հետ […]

Գևորգ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ

Երկու նկատառում, թե ինչու նախօրոք գրեցի այս փնթփնթոցները. Առաջին. կարող է` ես շատ երկար չապրեմ, ինչպես շարքի բիձուկը, որի անունից խոսում եմ, որը, իբր, ես եմ լինելու: Այդ դեպքում ես պարզապես հնարավորություն չէի ունենա սա գրելու: Երկրորդ. եթե ես հասնեի այդ բիձուկի երանելի տարիքին, որ 40-50 տարի հետո է լինելու, ես հաստատ չէի գրի այս […]

ԱՎԱԳ ԵՓՐԵՄՅԱՆ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ ԱՎԱԳ ԵՓՐԵՄՅԱՆԻՆ ծննդյան 60-ամյակի առթիվ «Գրական թերթը» միանում է շնորհավորանքին ՄԵԶՆԻՑ ԴՈՒՐՍ Սահման է, և ահա խաղաղ մահեր են ինձ այցելում, բարեհաճ են նրանք, առանց հետին մտքի, և նրանց սահքը դեպի ինձ, սա՜հքն ուրվագծող անգույն կայծերում աղետի հետք անգամ չկա, բայց դեռ չկա նաև, թե ինչ է գրած այնտեղ, ուր […]

Անուշ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

ԱՇԽԱՐՀԻ ԲՈԼՈՐ ԹԵՐԹԵՐԸ Աշխարհի բոլոր թերթերի Գլխագրերը երեկ եղել են Նույնը. Աշխարհի ֆուտբոլի Առաջնությունը հաղթել է Բրազիլիան: (Իսկ մեղուները ոչնչանում են Եվրոպայում): Աշխարհի բոլոր թերթերի Գլխագրերը այսօր նույնչափ Վարդագույն ու գլամուր են. Արքայազն Ուիլյամը վերջապես Ամուսնացավ Մոխրոտիկի հետ: (Իսկ մեղուներին կերան Տերմիտները): Աշխարհի բոլոր թերթերի Գլխագրերը վաղը կլինեն նույնը. Մոլորակը Երկիր դեֆորմացվել է: Գլոբալ տաքացումը […]

Շանթ ՄԿՐՏՉՅԱՆ

    Մեղքում եմ Երթն է լապտերների: Դիոգենեսի լապտերը: Դիտանցք, կապտել է  որովայնում քարի:   Փողոցների մեջ Սերմերի սյուք ու բառաչն է բառի… Եվ Միտքը` նման Աստուծո գառի:   Լոկ մեկն է քնած Ավեր լապտերում, Եվ այն` տիպա՜րն է տակառի:     Մի ելևէջ Հովհաննես Թումանյանից Ամպի տակից ջուր է գալիս, Ամպի վերից` արտասուք, Ու […]

ԼԻՊԱՐԻՏ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ, արձակագիր ԼԻՊԱՐԻՏ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ ծննդյան 80-ամյակի առթիվ «Գրական թերթը» միանում է շնորհավորանքին Սիրելի Լիպարիտ Տիգրանի Ուզում եմ նախ շնորհավորել ծննդյանդ 80-ամյակը և մաղթել, որ առողջ լինես ու կյանքով լի, ինչպես քեզ ճանաչում եմ ավելի քան 30 տարի: Դու մեկն ես այն անխոնջ մտավորականներից, որ վաղուց արդեն անում են այն, ինչ միայն իրենցն […]

Ռոբերտ ԵՍԱՅԱՆ

ՏԱՏԱՆՈՒՄ Շուրթերիս վրա բաբախող լուսնի Շողն է թափանցել մութ խորքերը իմ, Ուր բորբոքվել է երկվության կռիվն, Ու սրի շե՜ղբ է փրկության հույսն իմ: Լույսը իջնում է, մութը` բարձրանում, Քարավանների անցուդարձի տակ Փոշի են դառնում նշխարներս թանկ, Եվ իմ մանկության ձա՜յնն է խլանում: Մերթ իմ ոտքի տակ փոխվում է վիհի, Մերթ կանթեղի պես կախվում է հեռվում. […]

Գագիկ ՍԱՐՈՅԱՆ

Ներկայացված է ՀԳՄ և ՀՀ ՊՆ համատեղ ամենամյա մրցանակաբաշխությանը AKM-74 ինքնաձիգի երգը Ամեհի խորխորատներ կան Կյանքի և մահվան միջև: Ես չափում եմ դրանք Կույր, Թափառական, Դեպի թիրախը սլացող Իմ լուսածիր գնդակի կորագծով: Հե՜յ, Ամեհի անդունդներ կան գիշերներում: Հուզվում եմ, շիկացած է իմ փողը: Վառոդից վառվելով վառ, Գազի մեջ Հազում, Թպրտում, Դողում է գիշերը: Ահա՛, այսօրվա […]

Համլետ ԿԱՐՃԻԿՅԱՆ

Սերը՝ ընդհատակ Ինչպես հողմերից բռնակալության Ճշմարտությունն է անցնում ընդհատակ, Արդարությունն է դառնում աքսորյալ, Ազատությունը լինում ոտնատակ, Այդպես էլ սերս, միա՜կը գուցե, Որով ապրել եմ ու կապրեմ նաև,- Քո հոխորտանքի խոսքերից թեթև, Անմիտ մերժումիդ մրրիկներից մութ, Թևերը ծալեց, (թռիչքի՜ց առաջ), Հալածվեց իմ մեջ, անցավ ընդհատակ՝ Դառնալով արյան ընդվզում ու կանչ… (Եվ դադարեցինք հանդիպել իրար: Եվ դադարեցինք […]

Նոնա ՊՈՂՈՍՅԱՆ

*** Քայլում էի ձեր միջով` Համառ ու անխոնջ, Որ… հասնեի ձեզ… Կանգառներին ինձ հրում էիք դուրս` Իբր ես ձեզ չեմ ճանաչել… Խցկվում էի նորից, անվերջ համառում` Տեղ պիտի հասնեմ …Հասել եմ… Հիմա ինձ եք փայփայում` Չմնաք անսեր… *** Ես հավաքում եմ գույները օրվա Ու նկարում եմ ինքնապատկերս, Որ վաղո՜ւց արդեն դիմանկար չէ… Ինձ խզբզում եմ […]

ՍՏԵՓԱՆ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ ՍՏԵՓԱՆ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻՆ ծննդյան 80-ամյակի առթիվ «Գրական թերթը» միանում է շնորհավորանքին *** Մանուկներին շատ եմ սիրում, Առավել շատ այն մեկին` Ում շուրթերից հենց նոր հնչեց Իմ տողերը սրտագին: ՊԱՊԻ ԴԵՂԸ Պապը ասաց` հիվանդ եմ, Մի դեղ արեք` լավանամ, Վահանը թե` շուտ զանգեմ, Թող օգնության շտապ գան: Տատը խնդաց քթի տակ. – Պապի […]

Լյուսան ՊԸՉԱՔՉԸ

Ծնվել է 1968 թ. Թուրքիայում, Սեբաստիայի նահանգի Ատըեաման գյուղում: Գրում է բանաստեղծություններ ու պատմվածքներ թուրքերեն լեզվով, որոնք մեծամասամբ տպագրված են թերթերում և ամսագրերում: Նրա բանաստեղծությունները թուրքերենից հայերեն թարգմանել է Զահրատը: I Այո – իմս էր օրը եւ ապրեցայ զայն – Հիմայ բանաստեղծութիւն կարդամ քիչ մը – Կարճ կարճ աչքերս համը կը նային քերթուածներուն Որ գտնեմ […]