ՄԵԾ ՍԵՐ / Բակուր ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

– Գարունը եղել և մնում է այն աղբյուրը, որը թույլ է տալիս ստեղծագործողին ընդարձակել ներշնչանքի և մտահղացում- ների շրջանակը: Ի՞նչ է տվել Ձեզ այս գա- րունը: – Մի կերպ պատուհանին հասա ու անակնկալի եկա: Կեռասենու ճյուղերը ճերմակով էին պատած: Վիրահատությունից հետո մի շաբաթ անկողնուն գամված՝ չէի զգացել, որ անսովոր տաք ձմռանը կարող էր գարնան կեսին […]

ԽՈՍՔԻ ԵՎ ԳՈՒՅՆԻ ԱՐԺԵՔԸ / Արևշատ ԱՎԱԳՅԱՆ

– Կան բանաստեղծներ, ովքեր նաև նկարում են, նկարիչներից ոմանք էլ բանաստեղծություններ են գրում: Ինչո՞ւ, երբ թվում է՝ ստեղծագործողի ինքնարտահայտման համար, առանձին վերցրած, կարծես բավարար են և՛ բանաստեղծության, և՛ նկարչության հնարավորությունները: – Բան ստեղծելու` բանաստեղծելու, նկարելու, երգելու, պարելու և մյուս ստեղծագործական շնորհների ներունակությունը մարդկանց տրված է նախաստեղծ ժամանակներից: Ամեն մարդ օժտված է որոշակի հակումներով, և դրանք […]

ԵԹԵ ՈՐԴԵԳՐԵԼ ԵՍ ԳՐՈՂԻՆ… Ռուզան ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Հրապարակախոսությունն այն ժանրն է, որին դեռևս անտիկ աշխարհից որոնել են մարդիկ որպես քաղաքացիական ռազմավարություն: Տեղին ու իմաստուն միտքը միշտ էլ բանակներ է ղեկավարել, և խոսողն ու գրողը անպայման փորձված իմաստախոս պիտի լինեին… Հայ իրականության խորհրդային շրջանի այդ անհատականություններից էին Հովհ. Թումանյանը, Անահիտ Սահինյանը, Սիլվա Կապուտիկյանը, Պարույր Սևակը, ավելի ուշ շրջանում՝ Վարդգես Պետրոսյանը, Աղասի Այվազյանը, Արմեն […]

ՇՆՈՐՀԱՆԴԵՍԸ ԱՊՐԻԼԻ 11-ԻՆ / Էդվարդ ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆ

– Լույս է տեսել Սփյուռքահայ օտարագիր և հայագիր գրողների խորհրդաժողովի զեկուցումների և ելույթների «Դեպի ակունքը լույսի» խորագրով ժողովածուն, ինչպես նաև հայ կին գրողների ռուսերեն անթոլոգիան: Թեև բովանդակությամբ տարբեր, սակայն երկու ժողովածուների առաքելությունը նույնն է` հայ գրականության և հայ գրողների հանրաճանաչումը: Հետաքրքիր է Ձեր կարծիքը: – Ես խոստացել էի, որ «Ժամանակակից հայ գրողն ու գրականությունը 21-րդ […]

ՈՃԻՐ ԵՎ ՊԱՏԻԺ / Ներսես ԽԱՌԱՏՅԱՆ

Հաջորդաբար լույս տեսան Ձեր «Ով սպանեց Էլենին» և «Մերժվածները» դետեկտիվ վեպերը: Լինելով իրավաբան, աշխատելով իրավապահ ոլորտի մի շարք օղակներում, այդուհանդերձ, ժանրը կարծես վրիպել էր Ձեր ուշադրությունից և հանկարծ` միանգամից երկու վեպ: Հաշվի առնելով Ձեր մասնագիտությունը` գուցե անցումը ժանրին զարմանալի չէ, սակայն հետաքրքիր է` ինչո՞ւ ուշացած և ինչպե՞ս… Սկսել եմ բանաստեղծությամբ: Հազվադեպ, սակայն մամուլում տպագրում էի […]

Արմենուհի ՍԻՍՅԱՆ

Դժվար է հիշել, թե հայ գրականությունից ինչ նմուշներ են թարգմանվել ճապոներեն: Եվ հանկարծ, Արմենուհի Սիսյան, հրավեր Ճապոնիա, ինչը սովորական չես որակի: Գուցե մանրամասնե՞ք… Ճապոնիան իր մեջ ներփակված երկիր է: Երկար ժամանակ այն մեկուսացված է եղել արտաքին աշխարհից, հետևաբար` օտար մշակույթի ներթափանցումից ու ազդեցություններից: Այդուհանդերձ, ժամանակակից ճապոնացուն հետաքրքրում է դրսինը: Արվեստը, որքան էլ ներհայեցող է, չի […]