ՖԵԼԻՔՍ ՄԵԼՈՅԱՆ

«ԱՉՔԸ ՓԱԿԵՑ, ԳՆԱՑ ԱՊՐԵԼՈՒ ՄԱՐԴՈՒ ԺԱՄԱՆԱԿԻՑ ԴՈՒՐՍ…» Ֆելիքս Մելոյանն այս տողը Համո Սահյանի մահվան առիթով է գրել` «Հիմա ինքը չկա, 1993-ին աչքը փակեց, գնաց ապրելու մարդու ժամանակից դուրս»: Բայց տողը դրանով չի ավարտվում, շարունակություն ունի` կա մի Մեծ Ժամանակ, որը «տրոհվում է ժամանակների, երբ հավերժի մեջ կողք-կողքի ապրում են ողջերն ու մեռյալները և երբեմն էլ […]

15 տարի առանց ՀՐԱՆՏ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆԻ

Սամվել ՄԿՐՏՉՅԱՆ – Ինչո՞ւ ենք մենք այսքան չար: Հրանտ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ – Քո Սարյա՞նն է չար, Կոմիտա՞սը, Չարե՞նցը, Թումանյա՞նը, Մյասնիկյա՞նը, Գարեգին Նժդե՞հը… մեր փոքրիշատե արտահայտված ո՞ր անհատն է իրենով չարություն նշում. ընդհակառակը` նրանց բոլորին հատկանշում է մի բան, որ ինձ աստվածաշնչյան Առակավոր որդուն է հիշեցնում. կարելի է, չէ՞, Առակավոր ասել Անառակի եղբորը` որ իրեն վայելքների ու […]

Հովհաննես ԱԶՆԱՈՒՐՅԱՆ / Սիրտը թողած պատերազմում

Ստեղծագործում է ռուսերեն, տպագրվել է “Нева”, “Дружба народов”, “Октябрь”, “Урал” հանդեսներում, ունի երկու ժողովածու` “Симфония одиночества” (2010), “Симфония ожидания” (2014): Թարգմանվել ու տպագրվել է «Անդին», «Գարուն» ամսագրերում, «Գրանիշ» կայքում: Սենյակ: Բազկաթոռ, բազմոց: Պատին` հին ժամացույց: Սեղանը` մեծ, ժամացույցի տակ, սեղանը` փոքր, բազմոցի դիմաց: Հենց նոր խմված սուրճ, հանգցրած ծխախոտ: Միացրած հեռուստացույց: Անգիտակցաբար թերթում ես ալիքները` […]

ՎՈՆԵԳՈ՜ՒՏ, ՎՈՆԵԳՈ՜ՒՏ (Թե ինչ եղավ հետո, երբ պատմվածքս հասավ Ամերիկա) / Դիանա ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Կյանքն ապրելը նման է գիրք գրելուն. երկու դեպքում էլ չգիտես` վերջն ինչ կլինի: Անգամ եթե կռահում ես կամ ներհայաց գուշակում, մեկ է, սրբագրումն ու խմբագրումը քո խելքի բանը չեն: Ու լավ է, երբ կյանքն ու գիրքը անակնկալ ոլորաններ են հորինում և դեմ տալիս քթիդ. տղա ես` հաղթահարիր: 2005-ին, երբ 20-րդ դարավերջի ամերիկյան գրականության երևելիներից մեկի` […]

ՄԱԳԴԱ ՋԱՆՓՈԼԱԴՅԱՆ / Սուսաննա ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է գրականագետ ՄԱԳԴԱ ՋԱՆՓՈԼԱԴՅԱՆԻՆ ծննդյան 75-ամյակի առթիվ «Գրական թերթը» միանում է շնորհավորանքին ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ` ԿՅԱՆՔԻ ՀԱՎԱՏԱՄՔ Լրացավ գրականագետ-թումանյանագետ, թարգմանության տեսության ու թարգմանական արվեստի լավագույն մասնագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ բազմամյա դասախոս, 1984-ից ՀԳՄ անդամ, Ռուսաստանի մունիցիպալ ակադեմիայի Մ. Շոլոխովի անվան շքանշանակիր (2004), ՀԳՄ և Ռուս-Հայկական (Սլավոնական) համալսարանի համատեղ սահմանած Լևոն Մկրտչյանի անվան […]

MONSANTO… ԳՁՕ… / Կարինե Դանիելյան

հարցեր պատասխանի պարտադրանքով «Գրական թերթի» հարցազրույցը բնապահպան, «Հանուն կայուն մարդկային զարգացման» ասոցիացիայի նախագահ Կարինե Դանիելյանի հետ ««Գ.Թ.»» – Տիկին Դանիելյան, ի՞նչ է իրենից ներկայացնում «Մոնսանտո» ընկերությունը, որ բնապահպանների (իսկ լայն առումով` ապագայի մասին մտածող հանրության) շրջանակում «վտանգավոր», «ամենաանընդունելի» բնորոշումների հետ է զուգորդվում: Կարինե ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ – «Մոնսանտո» ընկերությունը առաջամարտիկ է աշխարհում գենետիկորեն վերափոխված օրգանիզմների արտադրության, ինչպես […]

27.10.1999

Այս երկիրը բառերով սիրվող երկիր չէ, նաև հեռադիտակով դիտվող երկիր չէ, քարի հետևում քար կա, մշուշի ետևում` մշուշ: Այս երկրի սահմանները գծվում են արյամբ և ամրանում քրտինքով: Միջազգային գեղեցիկ ու հարթ նշանառության օրենքները դիպչում են մեր քարերին ու ցաք ու ցրիվ լինում: Այս երկիրը անտրամաբանական սիրով և անտրամաբանական ատելության երկիր է: Օրենքներն այստեղ ծնվում են […]

ՄՏԱԶՆՆՈՒՄՆԵՐ / Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ

Հիսուսին պատկերող շատ բեմադրություններ, կինոֆիլմեր, գեղանկարչական կտավներ են ստեղծվել քրիստոնյա աշխարհում, նույնիսկ` երաժշտական երկեր, ոճական որոշ տարբերակություններով հանդերձ, դրանք ունեն մի էական ընդհանրություն` «պատմում են» Նազովրեցու անօրինակ կյանքը, գործն ու ողբերգական վախճանը: Սա ավանդույթ է, որից գրեթե ոչ մի արվեստագետ չի շեղվել` ծանոթի մեջ անծանոթը հայտնաբերելու: Պերճ Զեյթունցյանի և Արմեն Խանդիկյանի հեղինակած «Հիսուս Նազովրեցին և […]

Արծրուն ԱՎԱԳՅԱՆ/ Սամվել ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ. ԱԶԳԱՅԻՆ ԴՐԱՄԻ ԴԻՄԵՐԵՍՆ ՈՒ ԴԱՐՁԵՐԵՍԸ (ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ, ԲԱՅՑ Ո՞ՒՄ…)

Դրամագիտության պատմությունը ցույց է տալիս, որ սեփական դրամը ինքնակառավարվող պետության ինքնիշխանության գլխավոր ցուցիչներից մեկն է, և առանց դրամաշրջանառության հնարավոր չեն ո՛չ ներքին և ո՛չ էլ արտաքին առևտրի, տնտեսական ու հասարակական հարաբերությունների գործընթացները: Հին աշխարհում հաղթող արքաներն իրենց պատկերով էին մետաղադրամ կտրում և այն պարտադրում նաև հպատակ երկրներին: Թղթադրամներն ավելի ուշ ժամանակաշրջանում ի հայտ եկան: Նրանք […]

ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ. Երևանյան գրքի փառատոն

Երևանյան գրքի փառատոն. հաղթողների անտիպները կհրատարակվեն. հայտերն ընդունվում են մինչև սեպտեմբերի 30-ը Երևանյան գրքի փառատոնի կամ YerevanBookFest-ի ծրագրի շրջանակում հայտարարվում է մրցույթ. մասնակցության հայտեր կարող են ներկայացնել բոլոր ցանկացողները` առանց տարիքային սահմանափակման: Հայ ժամանակակից գրականության մրցութային ուղղություններն են` արձակ պոեզիա դրամատուրգիա մանկապատանեկան գրականություն Հեղինակները մրցույթին պետք է ներկայացնեն ապագա գրքից մի հատված. երեք պատմվածք, ամբողջական […]

Հայաստանի ազգային գրադարանում 2017 թվականի օգոստոս ամսվա ընթացքում ամենաշատը պահանջված գրքերի տասնյակը

1. Կարինե Խոդիկյան, «Խաղի ժամանակը» – 80 2. Գուրգեն Խանջյան, «Լուր չկա» – 76 3. Հովհաննես Շիրազ, «Բանաստեղծություններ և պոեմներ» – 74 4. Դեն Բրաուն, «Ինֆեռնո» – 71 5. Հերման Հեսսե, «Տափաստանի գայլը» – 69 6. Հակոբ Օշական, « Ծակ-պտուկը» – 66 7. Ֆելիքս Բախչինյան, «DռjՈ vu (Դեժավյու)» – 64 8. Աղասի Այվազյան, «Պիեսներ» – […]

Սլավի-Ավիկ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

ԶՄՌՍՈՒՄ 1 ասեմ որ պոեզիան վաղուց դիակ է արդեն քանի տարի անընդհատ զմռսվող Լենինի նման 300 տպաքանակով լույս տեսնող գրքեր կեսը` չվաճառվող (մյուս կեսն էլ` շնորհանդեսներին մեծահոգաբար նվիրվող) թեկուզ խոսում են աստղերի և տիեզերքի մասին (ի դեպ`տիեզերքը և աստղերը պարզ լույսով լցված ես տեսել եմ միայն Ուկրաինայի և Հայաստանի երկնքում) Եվրոպայում ամեն բան լղոզված է […]

Թբիլիսիում բացվել է «Հովհաննես Թումանյանի տուն» գիտական, մշակութային կենտրոնը

Թբիլիսիում բացվել է «Հովհաննես Թումանյանի տուն» գիտական, մշակութային կենտրոնը Ամաղլեբիս (նախկինում` Դավիթաշվիլի) 18 հասցեում, որտեղ 1909-1923 թվականներին` մինչև կյանքի վերջը ապրել է բանաստեղծը ընտանիքի հետ: Այս հյուրընկալ տանն են հավաքվել Աղայանն ու Կոմիտասը, Իսահակյանը, Շիրվանզադեն, Փափազյանը, Վահան Տերյանը, Լևոն Շանթը, Գևորգ Բաշինջաղյանը, Նար-Դոսը, Բրյուսովը և ուրիշներ, կազմակերպվել են գրական զրույցներ, ընթերցումներ, ասուլիսներ, տպագրված և անտիպ […]

Մեծ ջրանցք. պոեզիայի միջազգային փառատոնը

Հունիսի 22-24-ը Չինաստանի Հանչժոու քաղաքում վեցերորդ անգամ կայացավ «Մեծ ջրանցք. պոեզիայի միջազգային փառատոնը», որն այս տարի նվիրված էր մ.թ.ա. VI – մ.թ. XIII դդ. կառուցված շուրջ 2000 կմ երկարությամբ Չինական Մեծ Ջրանցքը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու երրորդ տարեդարձին: Փառատոնին, Պոեզիայի և արվեստի եվրոպական ՀՈՄԵՐ մեդալի կազմկոմիտեի երաշխավորությամբ, մասնակցեց այդ մեդալի ասպետ Գագիկ Դավթյանը: 3 […]

Արգելված մտություններ կամ ցավեր բռնողը / Լևոն ՇԱՀՆՈՒՐ

Կենտրոնի աստիճաններին գործընկերս հավասարվում է ինձ և մեքենան մոտեցնելու նշան անում: Ճանապարհին նրանից վերցնում եմ օպերատիվ հիշողությամբ էկրանիկն ու միացնում հասցեների գծագիրը: 21/4 բարձրահարկ շենքի 78-րդ հարկում բնակարանի դուռը աղջիկ է բացում, գլուխը կախ, թափթփված տնային զգեստով, երիտասարդ, բայց հասցրել է դաստակները թարմ սպիներով նախշել, գուցե ամբողջ մարմինն է պատժվածքների ճարակ դարձրել: Գործընկերս ներան հրում […]

Լիտվական հետքերը Հայաստանում / Էրիկաս ՊԵՏՐԻԿԱՍ

Էրիկաս ՊԵՏՐԻԿԱՍ Հայաստանի Հանրապետությունում Լիտվայի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Եթե Երևանի փողոցներում խոսեք տեղի բնակիչների հետ և հարցնեք, թե ինչ գիտեն նրանք Լիտվայի մասին, կզարմանաք` իմանալով, որ բավականին շատ բան գիտեն: Հայերը հաստատ Լիտվան չեն շփոթում մերձբալթյան հարևան երկրների հետ, իսկ շատերը կարոտով են հիշում այն ժամանակները, երբ հյուրընկալվում էին Լիտվայում: Ուղիղ Արևմուտք էին […]

Խամաճիկների ազատությունը / Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆ

Աշխարհն աստիճանաբար հանձնվում է Մեծն արտադրողին, ամեն իսկապես արժեքավոր բան մանրացվում, ծնկի է բերվում նրա առաջ: Մեծն արտադրողին պետք չէ իրեն և աշխարհն իսկապես ու խորությամբ ճանաչել-հասկանալ ցանկացող, ինքն իրեն իսկապես ու խորությամբ փնտրել-գտնել ցանկացող մարդը, անհատականությունը, նրան պետք է ենթարկվող, ուղղորդելի սպառող© Մեծն արտադրողը սպառող է բուծում: Եվ բուծելու ընթացքում նա անդադար կրկնում է` […]

Հուշերի շղթան՝ արձակ ու պոեզիա

Հունիսի 21-ին Երևանի Ֆրիտյոֆ Նանսենի թանգարանում տեղի ունեցավ Էդվարդ Միլիտոնյանի «Սկանդինավյան կրուիզ» գրքի շնորհանդեսը: Ժողովածուն ամփոփում է հեղինակի «Սկանդինավյան կրուիզ» վիպակն ու Նորվեգիայի թեմաներով բանաստեղծական շարքը: Էդ. Միլիտոնյանը 1980 թ. եղել է Դանիայում, Շվեդիայում, Նորվեգիայում, Ֆինլանդիայում և հուշերի շղթան վերածել է արձակի ու պոեզիայի: Շնորհանդեսը սկսվեց գրքից հատվածների ընթերցմամբ: Այնուհետև Արևշատ Ավագյանը, ներկայացնելով մեծ մարդասեր […]

Խաղաղության թանկ լուսաբացները

Դավիթ ՇԻՐԻՆՅԱՆ Ուժեղները, մինչև հասնեն հույսի դռանը, հասնում են իրենց նպատակին: Ջորջ ՕՐՈՒԵԼ Արժեքներ կան, որոնց մասին խոսելիս միտքդ պայծառանում է: Այդպիսին է հայրենիքը: Ուզես թե չուզես այն քոնն է ազգանվանդ պես: Մենք ուրիշ խմորից ենք, նման ենք միայն մեզ և անավարտ այս պատերազմում ապրում ենք առանց ահի: Հաղթանակի տենդով չենք տառապում, մեր նպատակը խաղաղ […]

ՀՀ ՕՐՀՆԵՐԳ. հի՞ն, թե՞ նոր

Ազատ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ Հայաստանի Հանրապետության օրհներգի շուրջ բարձրացած աղմուկը մի քիչ անսպասելի էր: Այնքան սուր խնդիրներ կան, բայց հանկարծ սկսեցինք խոսել օրհներգի մասին: Իհարկե, արժեր ավելի լավ օրհներգ ունենալ: Այսօրվա օրհներգը ժամանակին ընդունվեց հապշտապ, խորհրդային ամեն ինչից հրաժարվելու սկզբունքով: Եվ եթե խնդիրն արդեն քննարկվում է, կարծում եմ, պետք է վերադառնալ Արամ Խաչատրյանի երաժշտությանը` ստեղծելով նոր տեքստ: […]