«Ա­րեւմ­տա­հա­յե­րէն Հե­քիաթ­ներ» Շա­քէ Ման­կա­սա­րեա­նի Նոր Հա­տո­րը

Ա­մէն ա­ռի­թով եւ հա­մես­տա­բար յի­շած եմ, թէ հայ գիր­քի մը նոր ներ­կա­յու­թիւ­նը, կամ ծնուն­դը, զիս միշտ վե­րապ­րե­ցու­ցած է: Թէ՛ գրողն ու իր գրի­չը, եւ թէ՛ իր նո­րա­տիպ հա­տո­րը, միշտ խան­դա­վա­ռու­թեամբ եւ ջերմ գնա­հա­տան­քով դի­մա­ւո­րած եմ: Ուղ­ղա­կի հա­յա­սիրտ տրո­փում: Ար­թուն եւ կեն­դա­նի: Կը սի­րեմ խան­դա­վա­ռո­ւիլ հայ գիր­քի ար­ժէ­քով, մա­նա­ւանդ, երբ ան կը նպաս­տէ հայ գրա­կա­նու­թեան եւ յատ­կա­պէս ա­րեւմ­տա­հայ գրա­կա­նու­թեան բար­գա­ւաճ­ման եւ ճո­խաց­ման: Տե­սակ մը ազ­գա­յին ե­րա­զանք­նե­րու […]

ՁԵՐ ՄԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ՀԵՔԻԱԹԸ ԿԱՄ Ի՞ՆՉ ՀԵՔԻԱԹ ԵՔ ՊԱՏՄԵԼ ՁԵՐ ԶԱՎԱԿՆԵՐԻՆ, ԹՈՌՆԵՐԻՆ

Մարտի 27-ը Թատրոնի միջազգային օրն է: Ապրիլի 3-ից հանրապետությունում մեկնարկում է Մանկական գրքի հանրապետական շաբաթը: «Գ.Թ.»-ի հարցախույզը փորձեց պարզել՝ որոնք են եղել մեր թատրոնի նվիրյալների մանկության հեքիաթները: Լալա ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ ՀՀ վաստակավոր արտիստ «Մաթիուշ առաջին թագավորը» հեքիաթը առաջին անգամ լսելուց մինչև այսօր եղել ու մնում է իմ մանկության ամենասիրելի հեքիաթը: Ես սիրահարվեցի իմ փոքրիկ հերոսին մեկընդմիշտ, […]

Սպիտակ տենդ. հեքիաթ մեծահասակների համար / Նաիրա ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Արևը մեռավ այն օրը, երբ դահիճը սկսեց իր գործը: Շրջանը նեղանում է ամեն օր, ու դահիճը լռությամբ ավարտում է գործը: Կիսատվում եմ, բայց շարունակում եմ ժպտալ: «Վե՛ր կաց ու գնա, – լսում եմ, – մահը չի կարող տեսնել հոգեվարքդ, հեռացի՛ր թափանցիկ այս դիմակահանդեսից, գնա՛ Ծագող արևի երկիրը կամ որտեղ սպիտակ արջերն են ապրում, մահը կսպասի, […]