Գրողի քաղաքական ամբիոն

Ա­զատ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ ԻՄԱ՞ՍՏԸ Ինձ հա­մար այս գա­ղա­փա­րը հենց սկզբից տա­րա­կու­սե­լի էր։ Աստ­ված­նե­րին ար­ձան­ներ էին կանգ­նեց­նում ան­տիկ աշ­խար­հում, նաև հե­թա­նո­սա­կան Հա­յաս­տա­նում։ Այդ­պես էին պատ­կե­րաց­նում ի­րենց աստ­ված­նե­րին հին աշ­խար­հում։ Բայց մենք ար­դեն հա­զար յոթ հար­յուր տա­րի հե­թա­նոս­ներ չենք։ Ք­րիս­տո­սը մեզ հա­մար հոգ­ևոր էութ­յուն է, քրիս­տոն­յա հա­յե­րը խո­նարհ­վում էին ոչ թե քա­րե, մար­մա­րե կամ բրոն­զե աստ­ծուն, այլ քրիս­տո­նեութ­յան ո­գուն։ […]

Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տութ­յան պե­տա­կան լե­զուն հա­յե­րենն է

ՀՀ Սահ­մա­նադ­րութ­յուն Գ­լուխ 1 Հոդ­ված 1. Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տութ­յունն ինք­նիշ­խան, ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան, սո­ցիա­լա­կան, ի­րա­վա­կան պե­տութ­յուն է: ­Հոդ­ված 15. 2. Հա­յոց լե­զուն և մ­շա­կու­թա­յին ժա­ռան­գութ­յու­նը պե­տութ­յան հո­գա­ծութ­յան և պաշտ­պա­նութ­յան ներ­քո են։ ՀՀ օ­րեն­քը լեզ­վի մա­սին Հոդ­ված 1. Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տութ­յան պե­տա­կան լե­զուն հա­յե­րենն է, ո­րը սպա­սար­կում է հան­րա­պե­տութ­յան կյան­քի բո­լոր ո­լորտ­նե­րը: Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տութ­յան պաշ­տո­նա­կան լե­զուն գրա­կան հա­յե­րենն է: Մեր […]

ՍՅՈՒՆԻՔ. ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴԱՐՊԱ՞Ս, ԹԵ՞ ՊԱՐԶԱՊԵՍ ՄԱՐԶ / Ա­լիս ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

  ­Հա­յաս­տա­նը՝ մեր այս փոք­րիկ, բայց չքնաղ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ, ու­նի՞ մի մարզ, որ դար­պաս չլի­նի, և­ ո՞րն է այդ մար­զը: Եր­ևի միայն ­Կո­տայ­քի մարզն է, որ սահ­մա­նա­կից չէ մեր նախ­կին կամ ներ­կա­յիս թշնա­մի­նե­րին: ­Դեռ ո­չինչ, որ բո­լոր կող­մե­րում դար­պաս­ներ ու­նենք, դեռ մի պահ մո­ռա­նանք, որ դրանց վրա պետք է ան­վերջ չթու­լաց­նենք մեր զգո­նութ­յու­նը, դեռ մի կողմ […]

ՍՅՈՒՆԻՔ. ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴԱՐՊԱ՞Ս, ԹԵ՞ ՊԱՐԶԱՊԵՍ ՄԱՐԶ / ­Հո­վիկ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ

­Հո­վիկ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ ­Մեղ­րիի մի­ջանց­քի բա­ցու­մը՝ ­Թուր­քիա­յի ծա­վա­լա­պաշ­տա­կան ծրագ­րի սկիզբ ­Մենք այս պա­տե­րազ­մում ծանր պար­տութ­յուն կրե­ցինք, ին­չի պատ­ճառ­նե­րը բազ­մա­թիվ էին՝ հիմ­նա­կան և­ երկ­րոր­դա­կան: Ա­ռա­ջին հա­յաց­քից կա­րող է թվալ, թե հաղ­թա­նա­կած թշնա­մի­նե­րը հա­սան ի­րենց նպա­տա­կին, բայց դա այդ­պես չէ: Ադր­բե­ջա­նի նպա­տակն էր ետ գրա­վել «իր կորց­րած տա­րածք­նե­րը», լիո­վին հա­յա­թա­փել Ար­ցա­խը, վե­րաբ­նա­կեց­նել թուր­քե­րով: ­Սա­կայն լուրջ ա­ռա­վե­լութ­յան հաս­նե­լով՝ ո­րո­շե­ցին […]

ՍՅՈՒՆԻՔ. ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴԱՐՊԱ՞Ս, ԹԵ՞ ՊԱՐԶԱՊԵՍ ՄԱՐԶ / ՆԱՆԵ

­Հայ­րե­նի հո­ղը չի կա­րող միայն մարզ լի­նել, ան­գամ՝ դար­պաս կամ թի­կունք. ­Հայ­րե­նի­քը շո­շա­փե­լիից ա­վե­լին է՝ հոգ­ևոր ու կեն­դա­նի, սրտի պես տրո­փող: Իսկ կեն­դա­նի էակն ամ­բող­ջութ­յուն է, ու նրան վտան­գե­լը, էլ չա­սած՝ մաս­նա­տելն ան­պայ­ման ցա­վոտ է՝ որ մասն էլ լի­նի: Եվ Ս­յու­նիքն ա­մեն բա­նից ա­ռաջ նախ ­Հայ­րե­նիք է, դժբախ­տա­բար, այ­սօր, այ­նո­ւա­մե­նայ­նիվ, դար­պաս դար­ձած… ­Կո­րուստ­նե­րի արդ­յուն­քում մենք […]

ԹՈՒՐՔ-ԱԶԵՐԻՆԵՐԻ ՀԵՏ ԱՆՀՆԱՐ Է ՄԱՐԴԿԵՐԵՆՈՎ ԵՐԿԽՈՍԵԼ / ­Սամ­վել ԿՈՍՅԱՆ

­Թուր­քա­կան պե­տա­կան հե­ռուս­տաըն­կե­րու­թյու­նը  հրա­պա­րա­կել է  քար­տեզ­ներ, ո­րում մինչև 2050 թվա­կա­նը մի շարք երկր­ներ՝ ՌԴ-ի հա­րա­վը, Հ­յու­սի­սա­յին  Աֆ­րի­կան, ­Մեր­ձա­վոր Ար­ևել­քը, Հ­յու­սի­սա­յին ­Կով­կա­սի և Անդր­կով­կա­սի հան­րա­պե­տութ­յուն­նե­րը հայտն­վե­լու են թուր­քա­կան  ազ­դե­ցութ­յան գո­տում՝ որ­պես ­Մեծ ­Թու­րա­նի մաս:  ­Թուր­քե­րից ետ չի մնում ա­զե­րի ա­ռաջ­նոր­դը, ում կար­ծի­քով, պետք է  ա­վե­լի ու­ժեղ պայ­քար մղեն  ­Հա­յաս­տա­նի դեմ և  ա­վե­լաց­նեն պայ­քա­րի կշի­ռը: Ա­վե­լին, ա­զե­րի […]

Դիա­նա ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Էս ան­չա­փե­լի ող­բեր­գութ­յան մեջ ի՞նչ սպա­սե­լիք ու­նե­նամ, ի՞նչ ընտ­րեմ, ին­չո՞ւ ընտ­րեմ, ո՞ւմ հա­վա­տամ, ո՞ւմ վստա­հեմ, չգի­տեմ, ար­դեն ո­չինչ չգի­տեմ: Ո՛չ ու­զում եմ խո­սել, ո՛չ էլ` կար­ծիք հայտ­նել: Ա­մե­նա­թո­ղութ­յու­նը, լո­պա­զութ­յունն ու անգ­րա­գի­տութ­յու­նը մեր տու­նը քան­դե­ցին, էլ ա­սե­լիք չու­նեմ, ցա­վոք: Որ­ևէ մե­կի խոս­քը մեր երկ­րում ար­ժեք չու­նի, ով ինչ ու­զում` ա­նում է, ով ինչ չի կա­րող, է­լի […]

Արև­շատ ԱՎԱԳՅԱՆ

Ան­կա­խութ­յու­նից ան­մի­ջա­պես հե­տո, երբ բո­լորս հու­սա­վառ­ված էինք, որ լի­նե­լու են լավ օ­րեր այն ցուրտ, մութ, խա­վար գի­շեր­նե­րի մեջ, ժո­ղո­վուր­դը միա­ձայն ընտ­րեց Լ­ևոն ­Տեր-­Պետ­րոս­յա­նին: ­Բայց կյան­քը ցույց տվեց, որ հան­րա­պե­տութ­յու­նը ղե­կա­վա­րող ա­ռա­ջին դեմ­քե­րից ոչ մե­կի օ­րոք չի ե­ղել այն­պես, որ ընդ­հան­րութ­յան մեջ մեր հան­րա­պե­տութ­յու­նը ա­ռա­ջըն­թաց ապ­րի, և ­մենք ու­նե­նանք տնտե­սա­կան, քա­ղա­քա­կան, մշա­կու­թա­յին վե­րելք: Դ­րա հա­մար և՛ […]

­Սա­թե­նիկ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Հեր­թա­կան խա­բեութ­յուն, հա­սա­րա­կութ­յա­նը շե­ղե­լու մի­ջոց, թեև շատ կցան­կա­նա­յի, որ այ­սօր­վա կա­ռա­վա­րութ­յունն ընդ­հա­նա­պես չքվեր մեր կյան­քից։ Ե­կած ա­ռա­ջին օր­վա­նից նրանք վնա­սե­ցին, հենց ման­կա­կան մա­մու­լը փա­կե­լով, կար­ծես մտած­ված ե­կել են քան­դե­լու։ Կ­ցան­կա­նա­յի, որ մեր երկ­րում այս­քան կու­սակ­ցութ­յուն­ներ չլի­նեին, և պե­տութ­յու­նը լի­ներ ա­մուր, հզոր, որ հի­մա մտա­ծեին ոչ թե ընտ­րութ­յուն­նե­րի, այլ հզո­րաց­ման, պաշտ­պա­նա­կան տեխ­նի­կա­յի ար­տադրութ­յան ու գնման մա­սին։ […]

Սո­նա ԱՆՏՈՆՅԱՆ

Ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­ներ` ա­յո՛ և բազ­մա­պա­տիկ` ա­յո՛։ Ա­նո­րո­շութ­յան մշու­շի մեջ ենք. հայ ժո­ղո­վուր­դը, մեր եր­կի­րը։ Ա­պա­գա­յի հան­դեպ հույ­սի, ա­ռա­վել ևս շա­հե­կան ծրագ­րե­րի զե­րո տե­սա­նե­լիութ­յուն։ Ա­մեն օր, ա­վե­լի ճիշտ, ա­մեն վայրկ­յան է փլուզ­վում հա­վա­տը։ Մեր երկ­րի ա­պա­հո­վութ­յու­նը ե­րե­րա­ցող ի­շոտ­նուկ է ա­սես… Ս­պա­սե­լիքս` պի­տի գա և պար­տա­վոր է գալ հա­յի զիլ տե­սա­կը, ա­ռաջ­նոր­դի ող­ջա­խոհ, ու­ժեղ տե­սա­կը, որ մեր […]

­Սա­թե­նիկ ՄԿՐՏՉՅԱՆ

Ե­թե ընդ­դի­մութ­յունն, ըստ ան­ցած ե­րեք տա­րի­նե­րի յու­րա­քանչ­յուր օր­վա տխրահռ­չակ հրա­պա­րա­կայ­նո­րեն կա­խե­լու ար­ժա­նի գոր­ծու­նեութ­յան, գո­նե ձևա­կա­նո­րեն, հե՛նց ­Նի­կո­լի օ­րի­նա­կով, դա­տի տար նրան, ես կընտ­րեի ընդ­դի­մությա­նը, ո­րը, իմ կար­ծի­քով, ժա­մա­նակ առ ժա­մա­նակ «քլթքլթա­ցող կաթ­սա­յի վրա­յից» ըն­դա­մե­նը գո­լոր­շին դուրս թող­նե­լով (հան­կարծ չպայ­թի՜)՝ բա­ցում էր կա­փա­րի­չը և… Եվ ա­րեց ա­մեն ինչ՝ «ՀԱՂԱԳՍ» ՆՐԱ կամ, գու­ցե, հենց ի­րե՞նց ՓՐԿՈՒԹՅԱՆ: Share […]

­Հաս­միկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ / ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ

Ար­ցախ­յան պա­տե­րազ­մից հե­տո մեր եր­կի­րը հայտն­վել է շատ ան­կա­յուն քա­ղա­քա­կան ի­րա­վի­ճա­կում: Պա­տե­րազ­մը, ո­րը մարդ­կա­յին ու տա­րած­քա­յին լուրջ կո­րուստ­նե­րի ա­ռիթ է հան­դի­սա­ցել, մարդ­կանց ո­րո­շա­կի խմբի մոտ կա­ռա­վա­րութ­յան հան­դեպ տրա­մա­բա­նա­կան անվս­տա­հութ­յուն է ստեղ­ծել: Բայց կար­ծում եմ, որ ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­նե­րի ու իշ­խա­նա­փո­խութ­յան հար­ցը ոչ այն­քան մարդ­կանց այդ խմբի հրա­մա­յա­կանն է, որ­քան ընդ­դի­մա­դիր ան­հատ­նե­րի ու կու­սակ­ցութ­յուն­նե­րի, ո­րոնք հար­մար ա­ռիթ […]

Գ­ևորգ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ / ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ

­Ցան­կա­ցած քայլ, մի­ջո­ցա­ռում, որ սպե­ղա­նի է լի­նե­լու մեր ­Հայ­րե­նի­քի թարմ, ար­նա­հո­սող վեր­քին, իմ կող­մից միան­շա­նակ ըն­դու­նե­լի է լի­նե­լու։ Ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­նե­րով մեր թանկ կո­րուստ­ներն այլևս ետ չենք կա­րող բե­րել. հեր­թա­կան քա­ղա­քա­կան ներ­կա­յա­ցումն է լի­նե­լու՝ ինք­ներս մեզ կրկին ա­նի­մաստ բա­նե­րով ենք զբա­ղեց­նե­լու։ ­Ծախս­վե­լիք գու­մա­րով կա­րե­լի է զենք գնել և­ ամ­րաց­նել մեր սահ­ման­նե­րը։ ­Բո­լորս էլ հաս­կա­նում ենք, որ […]

Նա­րի­նե ԿՌՈՅԱՆ / ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ

Ճիշտն ա­սած, հույս ու­նեմ, որ այդ ընտ­րութ­յուն­ներ կոչ­վա­ծը չեն լի­նի, ո­րով­հետև սպա­սե­լիք­ներս, այդ դեպ­քում, սպա­սե­լիք էլ չեն, փոս է, ո­րից այլևս ելք չեմ տես­նում. մեր ժո­ղո­վուր­դը պար­զա­պես հաց­կա­տակ է դար­ձել՝ ան­մեղ մա­նուկ­նե­րի սգո սե­ղա­նին բազ­մած, և միակ ե­րա­զան­քը կուշտ փորն է: Ա­սե­լիք այլևս չու­նեմ. հիաս­թափ­ված եմ և հու­սալք­ված: Share on Facebook

ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ / ­Հա­կոբ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ

Ան­կաս­կած ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­նե­րը պետք են, բայց երբ անհ­րա­ժեշ­տութ­յուն կա սահ­մա­նադ­րութ­յան և ընտ­րա­կան օ­րենսգր­քի փո­փո­խութ­յան, երբ հա­սա­րա­կութ­յու­նը չի ձեր­բա­զատ­վում ­Փոքր Մ­հե­րի գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յու­նից և կ­րա­վո­րա­կան կեց­ված­քով սպա­սում է, թե երբ մեկն իր փո­խա­րեն ինչ-որ բան կա­նի, ուս­տի՝ ընտ­րութ­յուն­նե­րի անց­կա­ցու­մը դառ­նում է խնդրա­հա­րույց: Ինձ հա­մար վի­ճար­կե­լի է հու­նի­սի 20-ի ընտ­րութ­յուն­նե­րի օր­վա նշա­նա­կու­մը, քա­նի որ ­Հա­յաս­տա­նի սո­ցիալ-տնտե­սա­կան, քա­ղա­քա­կան օ­դը […]

ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ / Ա­րա ՆԱԶԱՐԵԹՅԱՆ

ՃԱՆԱՊԱՐՀ ՏԱՆՈՂ ՔԱՅԼ Ինն­սու­նա­կան­նե­րի սկզբնե­րում ԱՄՆ-ից կա­մա­վո­րա­կան­ներ էին գա­լիս «հե­տամ­նաց­նե­րիս լու­սա­վո­րե­լու», մեկն էլ Ա­լա­վեր­դուն էր բա­ժին հա­սել: Սա­նա­հի­նի Մի­կո­յան­նե­րի տուն-թան­գա­րա­նում հարց­րեց, թե էդ նկա­րում, հաս­կա­ցանք, մե­կը ձեր Մի­կո­յանն է, իսկ Քե­նե­դին ո՞վ է… Ապ­շե­լու բան էր, չգի­տեր իր երկ­րի նա­խա­գա­հին, այն էլ ող­բեր­գա­կան Քե­նե­դուն: Էն ժա­մա­նակ դա ծի­ծաղ ա­ռա­ջաց­րեց, նոր է հա­սու՝ եր­ջա­նիկ է այն […]

ԱՐՏԱՀԵՐԹ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ… ԵՎ ՍՊԱՍԵԼԻՔՆԵՐ / Ման­վել ՄԻԿՈՅԱՆ

Ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­նե­րը կկա­յա­նան Հա­յաս­տանն ան­ցած տա­րի­նե­րին ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յան ո­րո­շա­կի մա­կար­դա­կի է հա­սել: Կար­ծում եմ՝ քա­ղա­քա­կան ճգնա­ժա­մի միակ լու­ծու­մը ՀՀ Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի ար­տա­հերթ ընտ­րութ­յուն­նե­րի կազ­մա­կեր­պումն է: Հա­մա­ձայն չեմ այն մարդ­կանց հետ, ով­քեր անվս­տա­հութ­յուն են հայտ­նում ընտ­րութ­յուն­նե­րի կա­յաց­ման վե­րա­բեր­յալ: Ին­չո՞ւ է ո­րոշ­վել հենց հու­նի­սի 20-ին անց­կաց­նել ընտ­րութ­յուն­ներ: Կար­ծում եմ, նման դեպ­քում հենց այն­պես կոնկ­րետ օր չեն հայ­տա­րա­րում: Ան­ցած […]

Այո, թե` ոչ

Արևշատ ԱՎԱԳՅԱՆ Սահմանադրական օրինականության ճանապարհով Ճգնաժամային պահի վիճակից ելնելով` ԱՅՈ եմ ասում սահմանա­դրական փոփոխությունների հանրաքվեի անցկացմանը: Իր հիմնա- դրման օրվանից մինչև օրս մեր Սահմանադրական դատարանը եղել է ձևական կառույց, որը, կարծում եմ, շատ թանկ է նստել մեր պետության վրա: Քաղաքի կենտրոնում ունենալով նման կառույց, հրաշալի մի շենք մարշալ Բաղրամյան պողոտայում` մենք ունեցել ենք օրինականությունների չարաշահումների […]

Ալիս ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ասում են` էսինչ մարդու «այո»-ն այո է, «ոչ»-ը` ոչ: Այո… մեր «այո»-ն այո է… Բայց նաև ամեն «այո» «ոչ»-ի հերքումն է, և` հակառակը: Կարծես թե անձամբ ինձ համար էական էլ չէ, թե այսօրվա «այո»-ն կամ «ոչ»-ը կոնկրետ ինչին են վերաբերում կամ` ում… Այո՛, եթե չասենք «սևեր», «սպիտակներ», ապա գոնե պիտի ասենք` «այո»-ներ և «ոչ»-եր: «Այո»-ները […]

Դավիթ Մկր ՍԱՐԳՍՅԱՆ / ԻՄ ԱՅՈՆ ԵՎ ՈՉԸ

Փիլիպոս Վարդազարյանին հասցեագրված մի նամակում Հովհաննես Թումանյանը գրում է. «Այոն ու ոչը գեներալները կարող են պահանջել, նրանց զինվորական աշխարքում արգելված է դատելը… Ասում ես` մենք կչարչարվենք իրար նամակ գրելով ու կարդալով: Իսկ ես քեզ կասեմ, աստված տա, որ չարչարվելով կարողանանք ճշմարտությունը գտնել: Դու զբաղված ես քննադատի գործով, քննիր, շատ քննիր, որ կարողանաս դատել: Եթե իմ […]