ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑԱՍԵՐ ՀԱՅ ԳՐՈՂԸ / Սուսաննա ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Թումանյանը ամենաընթերցասեր հայ գրողներից է: Յուրաքանչյուր հայի համար հատուկ է դարերի խորքից եկող և գրեթե բնազդական սերը դեպի գիրքը: Բանաստեղծի մեջ այդ սերը առավել շեշտված էր, առավել ցայտուն: Գրքի նկատմամբ Թումանյանի վիթխարի սիրո ապացույցն էր 10 000 միավոր գրականություն կազմող նրա անձնական գրադարանը, որից այսօր պահպանվել է 8000 գիրք: Համեմատության համար նշենք, որ նյութական միջոցներ […]

ԱՆՀԱՎԱՆԱԿԱՆ-ԻՐԱԿԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ / Սեյրանուհի ԳԵՂԱՄՅԱՆ

Ես ինձ հիշում եմ ծննդյանս պահից: Գորշ պատերով սենյակ, ալյումինե դույլ, որից գոլորշի էր բարձրանում, սև վառարան, որի փոքրիկ անցքերից երևում էին կրակի վառ կարմիր բոցերը, սև, լայնափեշ զգեստով Սոնա անունով տատմերը, որ ձեռքերն այսուայն կողմ տարածելով կարգադրություններ էր անում, ներսուդուրս անող կանայք, որոնցից միայն մեկին ճանաչեցի՝ տատիս… Կուզեք հավատացեք, կուզեք՝ ոչ, ես հիշում եմ […]

ՎԵՐԱԴԱՐՁՈՂ ԱՆՈՒՆՆԵՐ. ԳԵՂԱՄ ԳԱՎԱՖՅԱՆ / Պետրոս ԴԵՄԻՐՃՅԱՆ

Այսօր, թերևս, կարող ենք արձանա­գրել, որ Անկախացումից հետո անցած տասնամյակների մեր գրական ընթացքի կարևորագույն երևույթներից մեկը հայ գրականության միասնականության ըմբռնման և գործնական կիրառման ուղղությամբ իրականացվող ջանքերն են: Ձերբազատվելով գաղափարական, կուսակցական և այլ նեղ ու կաշկանդիչ սահմանափակումներից՝ գրականագիտությունն աստիճանաբար նվաճում է նոր տարածքներ, ընդարձակում գրական դաշտը՝ գրական-գիտական մտքին վերադարձնելով հանիրավի մոռացված, լիարժեքորեն չարժևորված անուններ: Ահա վերջերս […]

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՓԻԼԻՍՈՓԱՅՈՒԹՅԱՆ ՀՈԼՈՎՈՒՅԹՈՒՄ / Լիլիթ ԱՆՏՈՆՅԱՆ

Կարինե Աշուղյանի գեղարվեստական հղացքը բյուրեղացնող «Հմայագիր» (2017 թ.) ժողովածուն գեղագիտական-փիլիսոփայական առումներով գրական բացառիկների կարգից է: Նրա՝ սեփականատիրության ժամանակաշրջանի անարդարությանը չադապտացված, ինտելեկտուալ, այսպես կոչենք, պատմաներգործական պոեզիան մեկնաբանում է արդի հայոց պատմության տրամաբանությունը, որի շարժման մեջ է՝ որպես հայուհի, մայր, քաղաքացի և իմաստասեր: Բնականոն է, որ նրա գեղարվեստական համակարգի տիրույթում արձագանք են ստացել երկրի ներքին ու արտաքին […]

ՀՈԳՈՒ ԵՎ ՔԱՐՏԵԶԻ ՄԻՋՕՐԵԱԿԱՆՆԵՐ / Էդուարդաս ՄԵԺԵԼԱՅՏԻՍ

Չեմ կարող մի քանի խոսք չասել այն գրքի մասին, որին այս գարնանը ծանոթացա Հայաստանում և աշնանը վերընթերցեցի Լիտվայում… Ասում են՝ Հայաստան պետք է գալ աշնանը, այդ ժամանակ գինին ուղիղ բերանդ է հոսում, իսկ արևով ներծծված խաղողի ողկույզները, լեռնային կանաչաթև թռչունների նման, իրենք են իջնում ափիդ մեջ: Գուցե այդպես է որ կա, չեմ վիճի համադամասերների հետ, […]

ՍԻԼՎԱ ԿԱՊՈՒՏԻԿՅԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ ԵՎ ՀԱՋՈՐԴ ՀԱՐՅՈՒԱՄՅԱԿՆԵՐԸ / Ազատ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

  100-ամյակը ենթադրում է մեծ պատմական հեռավորություն: Այնինչ Սիլվա Կապուտիկյանը դեռ տասներկու տարի առաջ մեզ հետ էր: Բնությունը շռայլ էր եղել նրա նկատմամբ և՛ տաղանդ պարգևելիս, և՛ երկարակեցություն տալիս: Եվ նրա ապրած 88 տարիները պարզ երկարակեցություն չեղան. մինչև իր վերջին օրերը ապրեց գործուն կյանքով, սրտին շատ մոտ ընդունելով իր երկրի ու ժողովրդի կյանքը և – […]

ԲՈՐԲՈՔ ՊԱՀԵԼՈՎ ՀԱՅՈՑ ԶԻՆԱՎԱՌ ՈԳԻՆ

  Հունվարի 25-ին ՀԳՄ Մեծ դահլիճում տեղի ունեցավ ՀԳՄ-ի և ՀՀ պաշտպանության նախարարության հետ համատեղ Հայոց բանակին և հայրենասիրությանը նվիրված 2018 թ. մրցանակաբաշխության արդյունքների ամփոփման և մրցանակների հանձնման հանդիսավոր արարողությունը: ՀԳՄ նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանը, բացման խոսքում նշեց. «Գրողները մասնակցել են և՛ բանակաշինությանը, և՛ պետականաշինությանը և այսօր իրենց գործերով բորբոք են պահում հայոց զինագործ, զինավառ ոգին»: […]

ՀԱՅԻ ԻՆՔՆՈՒԹՅԱՆ ՆՎԻՐՅԱԼ ՊԱՀԱՊԱՆԸ

Հունվարի 22-ին ՀԳՄ Մեծ դահլիճում տեղի ունեցավ բանաստեղծուհի Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված գրական հանդիսություն: ՀԳՄ նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանը իր խոսքում նշեց, որ Սիլվա Կապուտիկյանի գիրն ընդգրկուն էր՝ լայն թեմատիկայով: «ԽՍՀՄ բարեկամական կապեր, հայոց ազգային կնճիռներ, ցեղասպանություն, պատերազմ, Սփյուռքի խճանկար, Արցախի հարց, որի արծարծողն ու պաշտպանը եղավ միութենական բարձր ատյաններում՝ միշտ մնալով այդ սուր և […]

ՍԻԼՎԱ ԿԱՊՈՒՏԻԿՅԱՆ – 100. ՔԱՐԱՎԱՆՆԵՐԸ ՇԱՐՈՒՆԱԿՈՒՄ ԵՆ ՔԱՅԼԵԼ

…Քրիստոնյա բարոյախոսները հորդորում են, որ ամեն երեկո քուն մտնելուց առաջ պետք է այնպես աղոթես, այնքան անկեղծ, սրտաբուխ ու երկյուղած, որ ասես վերջին անգամ ես աղոթում: Աղոթել, դժբախտաբար, չգիտեմ, բայց կխոսեմ անկեղծ, սրտաբուխ, վերջին անգամի զգացողությամբ: Ու վերջին անգամի զգացողությամբ էլ ուզում եմ ասել ասելիքս. ես հանգիստ եմ նայում օր օրի մոտեցող վախճանիս, այնպես, ինչպես պարզ, […]

ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ. Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակի օրն է

Հունվարի 20-ը ամենայն հայոց բանաստեղծուհի Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակի օրն է։ Այդ կապակցությամբ այդ օրը, ժամը 13.00-ին Կոմիտասի անվան պանթեոնում տեղի կունենա բանաստեղծուհու հիշատակի խնկարկման արարողություն։ Իսկ հունվարի 22-ին, ժամը 15-00-ին Հայաստանի գրողների տան մեծ դահլիճում տեղի կունենա գրական-երաժշտական երեկո՝ նվիրված բանաստեղծուհու հոբելյանին։ Սիրով հրավիրում ենք: Share on Facebook

Հասմիկ ԴԱԴԱՄՅԱՆ

*** Տղամարդկանց մոտ սերը բանաձև չունի, քանի որ մի քանի լուծում ունի: *** Քաղաքականությունն ու ներկայացումներն իրար նման են. երկուսն էլ սցենար ունեն: *** Ազատությունն ունի մեկ կարևոր առաքելություն. այն հնարավորություն է տալիս օգտվել քո իսկ հնարավորություններից: Ազնվությունը միշտ տալիս է, այն վերցնելու ոչինչ չունի: Նեղ ճանապարհը Աստծո քավարանն է: *** Երջանկությունը ինքնախոստովանանք է, եթե […]

ԱՆԱՐԴԱՐ ՎԵՐՋԱԲԱՆ / Հովիկ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ

Ինքը փոքր չափսերի ստահակ էր: Ողջ կյանքում ոչ մի լավ, դրական բան չէր արել: Մեկին ընկած տեղից չէր բարձրացրել, ճանապարհին ընկած մի քար դեն չէր շպրտել, մի լացող երեխայի արցունք չէր սրբել… Սրանք անհասկանալի բաներ էին նրա համար… Իր իսկական անունն էլ չէր հիշում: Անունը կնքել էր Վերևինը: Վերևինն ավելի մեծ տրամաչափի ստահակ էր: – […]

Լեռնա ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Լեռնա Գարագիւթիւք ծնած է Իսթանպուլ: Փոքր տարիքէն սկսած է գրել: Ունի բանաստեղծութիւններ, պատմուածքներ, հեքիաթներ, որոնք հրատարակուած են Իսթանպուլի հայկական օրաթերթերուն եւ հանդէսներուն մէջ: Հայերէն պլօկի մատենաշարին Ա. Գիրքը «Երթաս բարով» լոյս տեսաւ 2017-ին: Բանաստեղծութիւններու շարքը այս հատորէն է: ԱՆՀԵՏԱՑԱԾ ՍԻՐԵԼԻՆ Անձրեւ կը տեղայ եւ սալայատակի քարերէն Կը հոսին ջուրեր, առանց թրջելու: Ոտքերուն տակէն հեղեղ կը […]

Գագիկ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

(Ապրած-անցած 65 տարիներիս) ԱՌԱՎՈՏ Առավոտ ծեգին մի արտույտ թառեց իմ բաց պատուհանի հին շրջանակին: Ուշացած բա՞խտն էր ինձ այցի եկել, թե՞ ավետիսն էր բերել նա օրվա… Նայեց ներս, նայեց ուղիղ աչքերիս, թռչնաբար ինչ-որ շշնջաց մեղմիկ, գլուխն օրորեց, պոչը թափ տվեց ու ինչպես եկել, այդպես հեռացավ` տանելով իր հետ սիրտս հալածված… ԲԱՌԸ Ասես հոգի` մարմնից զրկուն, […]

Ռոլանդ ՇԱՌՈՅԱՆ

ԵՍ ՈՒ ԴՈՒ Դու ասում ես՝ հեծիր ձին և վարգիր տափաստաններով: Ես ասում եմ՝ նժույգս սուրում է մեր լեռների վրայով: Դու ասում ես՝ բռնիր երեխաների ձեռքից և ուղեկցիր նրանց դպրոց ու պարտեզ: Ես ասում եմ՝ մեր երեխաները դեռ քնած են Բիթլիսի մանկանց գերեզմանոցում: Դու ասում ես՝ անտեղի մի՛ կրակիր գորշ գայլերի վրա: Ես ասում եմ՝ […]

Գոհար ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ / Ընթրիքը Կիևյան կամրջի վրա

Մթնով ձորն այնքան ահարկու չէ, ինչպես որ ցերեկով: Ապրիլի 24-ից ապրիլի 24 կամրջով անցնելիս անպայման ներքև եմ նայել: Գիշերով, սակայն, ձորը լուռ է ու անհաղորդ: *** Սեղանն արդեն դրված էր, երբ հասանք: Երկու կին, երկու տղամարդ: Նույն գիշերվա երրորդ վարորդս հուշեց, որ կարող ենք մոտենալ: Փոքր աթոռները երկուսն էին: Մեկը ինձ տրամադրվեց, մյուսը՝ վարորդին: Ձեռքս […]

Անուշ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Անուշ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ ԱՆՀԱՎԱՆԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ Օձաճապուկ, ոլորապտույտ Գալարումներով Հոսում է գետը սիրո: Նրա ջրից խմողը չի էլ փորձում Քննելու, թե ո՞վ է առարկան իր սիրո: Սերն ընդառաջ է գնում նրան և Դիմավորում որպես մունետիկ, Որպես մշտաթարմ զգացմունք. Անմոռաց պահերի զեղումներ, Բազմախոստում ընծաներ… Կախարդական օղակից սիրո Ծածանվում են վարսերը սև, Խեղդում պարանոցը այրական… Բզեզների նման անշարժացած, Շունչները […]

ԵՐԵՔ ՏԵՍԻԼՔ / Թովմա քահանա (Վահան) ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ

Մանուկ տարիքում, ինչպես բոլոր երեխաները, ես էլ էի հավատում Ձմեռ պապին, Ձյունանուշին, բարի կախարդներին, որ ինչ-որ արտասովոր ուժեր կան, որոնք հեռու են` հյուսիսում, և մեզ չեն երևում: Պատանի և երիտասարդ տարիքում հավատում էի կոմունիզմին` մի հասարակարգի, որտեղ մարդը մարդուն եղբայր է, կա արդարություն, կա հավասարություն: Բայց այն ճանապարհը, որով կոմունիստներն ուզում էին հասնել այդ հասարակարգին, […]

Հայկազ ԽՆԿՈՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ Այս ինչ անձրև է` օրհնության նշան, Թագադրության ինչ հանդես է սա. Վաղորդյան օծուն ղողանջների մեջ Ահա շքախումբն, արքայազն ահա: Մի ձեռքին՝ լույսի շողուն մի ճաճանչ, Մեկում` խաղողի մի վազ դալարուն, Սրտի մի կեսում հուրն է տքնության, Մյուսում հասկն է կարծրանում խոսքի, Եվ շողշողում է դիպակն արծաթե, Եվ շողշողում է պսակը ոսկի: Օ՜, ինչ վեհություն, […]

Օլգա ԴԱՐՅԱՆ

ՏԱՐԵՄՈՒՏ Մի քիչ բարիք բերես, տարի՛, ու երազա՛նք, (այսօր քիչն է միայն թվում հավատալի) ես կտոնեմ հանկարծակի արևագալն ու կործանումն անծայրածիր խավարների… Ես կտոնեմ վերադարձս դեպ տիեզերք, դեպի աշխարհ վերադարձս ինչ-որ կետից, ուր կես քայլի, կես գոյության հնար էր պետք, ուր թրատված փյունիկի պես անթև էի… *** Երևանի գիշերներում լուսնի ափսեն է գլորվում… Ռ. Հախվերդյան […]